2025’in En iyi 20 Metal Albümü

Merhaba.

2025 de bir çırpıda bitiverdi ve maalesef ülkemiz adına yine her şeyin biraz daha kötüye gittiği bir sene oldu. Bu sayfaları ziyaret eden insanların akıl sağlığını korumada en büyük dayanak noktalarından biri olan metal ise bir kez daha bizleri hayal kırıklığına uğratmadı ve farklı tülerde pek çok kaliteli albümle seneyi biraz daha çekilir kıldı. Öyle akıl alan, yıla damga vuran, senelerce unutulmayacak albüm konusunda biraz gerideydi belki ama toplamda metal adına fena geçmeyen bir yıldı diyebiliriz herhalde. Tabii son yıllardaki thrash metalin can çekişmeleri, black metal üretimindeki dur durak bilmezlik gibi şeyler de aynen devam etti.

Albümlere geçmeden hemen önce Metalperver’in devamlılığı için okur desteğinin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha hatırlatayım: PATREON üzerinden çay kahve ısmarlamalarınızı gerçekleştirebilir, sitenin varlığını sürdürmesine yardımcı olabilirsiniz. Kolay değil, biliyorum ama emin olun tek başına bir metal sitesini ayakta tutmaya çalışmak da kolay değil.

Listedeki her albümün kritiği, mavi mavi parlayan albüm isimlerine tıklanarak okunabilir. Sadece birkaç albümün kritiği sitede yok henüz, onları da yakında halledip yazıya eklemeye çalışacağım. Bu arada ilk defa siteye uğrayanlar için yazılardaki tüm renkli metinler birer bağlantı, tıklayıp neymiş ne değilmiş kurcalayabilirsiniz.

Gelelim 2025’in En İyi 20 Metal Albümü listemize:

20. CORONER – Dissonance Theory

19. THE GREAT OLD ONES – Kadath

Senenin hemen başında çıktığı için çoğu dinleyici unuttu bile ama Lovecraft dünyasından esinlenerek her albümünde ürkütücü, boğucu ses manzaraları kurmakta hayli mazhar olan Fransız THE GREAT OLD ONES, bu sefer de Bilinmeyen Kadath’a Düş Yolculuğu üzerinden aklımızı alıyor. Post-black metal, atmosfer, kozmik korku gibi anahtar kelimeler gönlünüzde birtakım kapıları açabiliyorsa Kadath, listenizde mutlaka yer almalı.

18. PSYCHONAUT – World Maker

17. LIK – Necro

İsveç ve old school death metal denilince birkaç yıldır aklımıza ilk gelen grup LIK. Türün hakkını hakikaten %100 oranda veren, bu esnada da ruhsuz ve samimiyetsiz hissettirmeyen yegane oluşum kendileri. Sesi kökleyip, birayıp kafaya dikip oradan oraya tepişmelik mis gibi death metal.

16. MORON POLICE – Pachinko

15. WARBRINGER – Wrath and Ruin

14. CYTOTOXIN – Biographyte

Grupla yaptığım hoş bir röportaj da şurada.

13. IMPERIAL TRIUMPHANT – Goldstar

Kendine haslığından sual olunamayacak gruplar arasında yer alan IMPERIAL TRIUMPHANT, daha direkt bir kimliğe bürünmeye karar verdiği Goldstar‘da yine türler, tanımlamalar üstü bir müzik üretti ve bu defa işin içine birtakım başka ilginçlikler de yerleştirdi. Birçok dinleyici için fazla eklektik ve ya kim uğraşacak bununla noktasında duruyor grup ama bir kez kulağını bu manyaklığa alıştıran da bir daha kolay kolay vazgeçemiyor. Harika bir 38 dakika.

12. GRIMA – Nightside

11. SUNKEN – Lykke

10. DER WEG EINER FREIHEIT – Innern

9. RETROMORPHOSIS – Psalmus Mortis

Bu yıl dinlediğim en güçlü iki teknik death metal albümünden biriydi Psalmus Mortis. Kadrosunda SPAWN OF POSSESSION, NECROPHAGIST, OBSCURA gibi grupların elemanlarını barındıran bir gruptan daha azını beklemek abes olurdu zaten. Ciddi mühendislik, müzisyenlik ve brutallik içerir.

8. IGORRR – Amen

Belki de henüz yazamadığım için en üzüldüğüm albüm. Igorrr hakikaten metal aleminin deli dahilerinden biri. Eğer bir Avrupa festivalinde denk gelip ana sahnede, kendisine eşlik eden pek çok konuk müzisyenle önündeki binlerce insanı nasıl coşturduğuna şahit olmadıysanız belki bu aşırı avangart, elektronik/metal arası gidip gelen manyakça şeyi tam kavrayamıyor olabilirsiniz ama Igorrr gerçekten son yıllarda metal dünyasına imza atmayı başaran en özgün isimlerden biri. Amen, bende hala Spirituality & Distortion‘ın biraz gerisinde ama sonuçta hala 2025’te dinlediğim en fantastik, en keyifli şeylerden biri.

7. AN ABSTRACT ILLUSION – The Sleeping City

6. DORMANT ORDEAL – Tooth and Nail

5. CRYPTOPSY – An Insatiable Violence

Bu sene daha iyi bir death metal albümü dinlemedim açıkçası. Teknik/brutal death metalde çözüm ortağımız Cryptopsy, çoktan kendi kulvarının en büyükleri arasına adını yazdırmıştı zaten ama böylesi bir manyaklık daha yapabileceklerine ihtimal vermezdim. CATTLE DECAPITATION‘dan gelen Olivier Pinard’ın katkısı, Flo Mounier’in insanüstü davulculuğu, akılda kalıcı bestelere katman katman eklenmiş brutallikler ve hatta black metal ilham parçacıkları; Cryptopsy’den duymaya bayıldığım şeylerle daha önce onlardan hiç duymadığım şeylerin kusursuz bir harmanı. Bünyeniz death metal seviyesinde müzikleri kaldırıyorsa bu albümü asla ıskalamamalısınız.

4. HAVUKRUUNU – Tavastland

Havukruunu‘nun bu kadar underrated kalması hakikaten çok üzücü. Yerel bir şirketle çalışmaları, tamamen Fince sözler kullanmaları ve Finlandiya dışına çok nadir (20 yıllık grubun Avrupa’da toplasan 20 konseri bile yok) çıkmaları başlıca etken tabii ama böylesi bir müzik, bir şekilde dinleyiciye geçmeli diye düşünüyor insan. Sadece 4 albümle tüm zamanların en iyi pagan black metal gruplarından biri olmayı başardılar ki müzikleri bundan ibaret de değil. Kısır, temsilci sayısı az bir türün açık ara en iyi örneklerini sunuyorlar ve Tavastland de onlardan biri.

3. DRUDKH – Shadow Play

Atmosfer, oynaklıktan uzak folk ezgileri ve bol tekrarlı minimalist black metal… Bu üçünü dünyada DRUDKH‘tan daha iyi harmanlayan bir grup yok. Shadow Play ise kapağından tutun da uzun uzadıya doğa seslerine, melankolik atmosferinden Saenko’nun vokaline kadar her şeyiyle insanı 20 yıl önceye, grubun başyapıyı kabul edilen Autumn Aurora zamanlarına götürecek kadar kaliteli. Savaşla katlanan depresyonu, kolektif bir hale gelmiş savunmasızlık, yersiz yurtsuzluk hissini o kadar iyi geçiriyor ki tekrar edip duran enfes riflerin arasında kaybolurken insanın gözleri dolabiliyor. Yılın parçalarından birini de şöylece bırakayım:

2. DEAFHEAVEN – Lonely People With Power

Açık konuşmak gerekirse aslında yılın albümü bu. Ben biraz da “site benim değil kardeşim!” diyerek 2. sıraya aldım ama hakkı hakikaten 1. sıra. Yazının en başında seneye damga vuran, ilerleyen senelerde de etkisi sürecek albüm azlığından bahsetmiştim ya, Lonely People With Power, 2025’in bu konudaki açık ara en büyük istisnası. DEAFHEAVEN, şimdiden her mecrada milyonlara ulaşan dinlenme sayıları yakaladığı yeni albümünde tarzını olgunlaştırmış, post-black metal, dream-pop, post-rock ve shoegaze gibi türleri çok dengeli harmanlarken cila katı olarak müthiş bir ızdırap ve melankoli ekleyip 2025’e imzasını atmış durumda. Zaten daha önce kendilerine burun kıvıran birçok insanın bu albümde gruba döndüğü de, internetin sağını solunu biraz kurcalayınca rahatça görülebilecek bir gerçek. Nihayet ekstrem metal dinleyicisini ikna edebilecek bir denge yakalamış görünüyorlar, umarım ilerleyen yıllarda da bu çizgide devam edebilirler.

1. MESSA – The Spin

Biraz da geneldeki ruh haliyle alakalı elbette ama Messa, daha doğrusu Sara Bianchin’in o yılgın, bıkkın vokali, 2025’teki her anıma eşlik etmiş gibi hissetmekle birlikte The Spin‘i yılın albümü seçmemin tek sebebi bu değil tabii. Doom metali olabilecek en kapsayıcı şekilde, hem zengin bir müzikallik hem de teknik meziyetlerle birleştirerek sunma kapasitesi, capcanlı kaydı, 9-10 dakikalara varan parça sürelerinde bir an olsun sıkmayan dinamizmi, harika soloları ve Sara’nın insanın kalbine musallat olan sesiyle birlikte The Spin, son yıllarda dinlediğim en yaralı ama çok güzel kategorisindeki albüm herhalde. Dupduru, artık çok da dövüşmeye mecali kalmamış, enfes bir melankolik karaktere sahip The Spin ve 2025’i bundan daha iyi tanımlayan bir albüm yok bende.

Hepsi bu kadardı. Okuyan, paylaşan, bir şekilde geri dönen herkese sonsuz teşekkür. Yıl içerisinde çıkan yeni işleri, yeraltından çekip çıkardığım amatöf keşifleri kaçırmamak için Spotify’da her Cuma güncellediğim şu listeyi takibe alırsanız sevinirim. 2026 umarım hepimiz için biraz daha iyi bir sene olur. Sevgiler.

---