LIK – Necro
Merhaba.
Yan komşuya evde tadilat varmış gibi hissettiren, testere tonlu gitarlara ve çekiç gibi gümbürdeyen davullara İsveç death metalini seviyorsanız bu meretin en net, en kılçıksız temsilcilerinden biri olan LIK‘in yeni albümü Necro ile bir kez daha mezarlarınıza tükürmeye geldiğini de duymuşsunuzdur. BLOODBATH mantığıyla kurularak (%75’lik bir kısmı Bloodbath elemanı da aynı zamanda) 2014’ten beri old school death metal çalan İsveçli grubun iddiasız, fakat konusuna oldukça hakim karakteri, mevzubahis İsveç death metaliyken kısa sürede LiK’i özel bir konuma taşımaya yetti. Şimdiye kadar yaptıkları üç albüm ile DISMEMBER, ENTOMBED gibi isimlerin mirasını -hakkını veren, kaliteli bir biçimde- sürdürmeyi fazlasıyla başardılar. Hedefi, motivasyonu bu kadar net bir gruptan yeni albümde dramatik bir değişiklik beklemiyorduk tabii; onlar da kaldıkları yerden devam edip kana susamış, vahşi, marazi bestelerle bu müziğin kolay kolay öldürülemeyeceğini kanıtlamaya devam ediyorlar.
Lik’in müziğini tanımlamak ve analiz etmek hem çok kolay hem de pek ödüllendirici bir faaliyet değil. “İsveç death metali Lik’ten daha İsveç death metali olamaz,” gibi bir cümle okumuştum bu yakınlarda; fazlasıyla yeterli bir ifade ve 2025 için de geçerli. Necro’da konuşmaya değer olan ise barındırdığı farklı yaklaşımların oluşturduğu bütünde hala bu karakterin net biçimde korunabilmiş olması. Vitesi düşürmeye ihtiyaç duymadan, monoton hissettirmeden, death metal vahşetini ve coşkusunu kaybetmeden her parçada masaya farklı bir şeyler koyabilmeleri çok kıymetli. Farklı kısmına vurguda bulunmak lazım belki; on yıllar öncesinin dev gruplarının yaptıklarının benzerlerini yapıyor Lik günün sonunda, haliyle yeni bir şey ortada. Sadece parçalar birbirinden ayıracak kadar farklı kılmayı başarıyorlar. Bu da zaten tanım itibariyle şekli şemali çok belli, alıcısı hazır bir tür için yetiyor da artıyor ve Lik’i bir tribute grubunun ötesine taşıyor.
AT THE GATES misali bir yardırma ve melodi kombosuyla açılan, devamında da jilet tonlu kazımasyonlarla devam eden War Praise, daha ağırbaşlı bir groove içerisinde Stockholm’un taşına toprağına, HM-2’nin cızır cızır tonlarına taptıran Morgue Rat veyaThey, hem girişindeki ve son bölümündeki doom/death lead gitarlarıyla hem de PARADISE LOST insanı Nick Holmes’un konuk vokaliyle başka bir şeye evrilen In Ruins, dört sayıp camı çerçeveyi indiren azman Shred Into Pieces veya Rotten Inferno gibi birbirinden farklı yapılardaki parçalar, mahir gitaristlerin elinde bu müziğin ne kadar zengin bir şeye dönüşebileceğinin kanıtı. Tomas Åkvik & Niklas Sandin ikilisi, İsveç death metali dersi vermişler adeta ve diğer elemanlar da onların gerisinde kalmamış tabii. Skank ve d-beat odaklı takılıp nokta atışı performans veren Christofer Barkensjö bir yandan vokali de zenginleştirirken Tomas Åkvik vokal tarafında da alışageldik boru death metal vokalinden ziyade neredeyse her hecenin anlaşılabilir olduğu daha günahkar, daha karanlık bir tarz seçip ölümle, vahşetle, parça pinçik bedenlerle ve sapkın düşüncelerle bezeli sözleri daha etkili kılıyor. Ne çok mizahi ne de aşırı ciddi bu arada sözler, orada da iyi bir denge kurulmuş gibi. Yine de Rotten Inferno‘yu dinlerken ben bile bir ara oha artık be kardeşim dedim, yalan olmasın. Merak eden kurcalasın.
Başta biraz daha ciddiyetsiz, eğlencesine takılacakmış görüntüsü vermesine rağmen sadece 11 yılda güncel piyasada İsveç death metalinin en testisli temsilcilerinden birine dönüştü Lik. Yıllardır bu müziği dinleyen ve artık hassasiyeti azalmış, desensitize olmaya aday dinleyicileri bile kendine çekebilecek, 2025’te çıktığına şaşırtabilecek kadar güçlü ve saf bir albüm Necro. Lik’in henüz vasat veya kötü bir albümü yok ama Necro, en olgun, ciddi ve güçlü eseri benim nezdimde. Eğer bu şekilde üzerine koyarak devam edeceklerde bir sonraki albüm başyapıt falan olacak herhalde. Türün ruhunu çok iyi yakalamış enfes bir death metal albümü arıyorsanız -şimdilik- Necro‘dan daha iyisini bulma ihtimaliniz düşük bugünlerde.
85/100
