Unleash the Archers – Apex

Kanadalı Unleash the Archers, power metal gibi günümüz metal dünyasında pek de geçerliliği kalmamış bir türü oldukça modern bir şekilde ele alarak bol “groove”lu ve hatta zaman zaman melodik death metal ile dirsek teması kurarak icra eden bir grup. Üstelik grubun vokalisti BRITTNEY HAYES isimli bir hanım. Haydi bir koşu google görsel aramanızı yapın gelin de devam edelim.

645685

Zaman zaman HAMMERFALL’dan Joacim Cans’i, zaman zaman ARCH ENEMY’den ANGELA GOSGOW’u ve pek çok başka ismi andıran vokalleriyle Apex’te anlatılan hikayeye can veren Brittney’in vokalleri gerçekten de Unleash the Archers’ın büyük kozlarından bir tanesi. Sesiyle farklı duyguları dinleyiciye geçirebilen nadir vokalistlerden biri olarak gördüğüm Brittney’i bir an evvel geçip başka neler dönüyor, ona bakalım.

DRAGONFORCE benzeri yüksek tempodaki akrobatik gitarlar ile Awakening, “Immortal” karakterinin 1000 yıllık uykusundan uyandırılarak edebi tutsaklığının ve lanetinin ancak “Matriarch”‘ın oğullarını derdest ederek sona erebileceğini öğrenmesi ve akabinde gelişen olaylar, şeklinde özetlenebilecek hikayeye gayet hızlı bir giriş yaparak hakikaten de uyuyan kim varsa uyandırmaya yetecek coşkuda açıyor perdeyi. E Maderşahi de armut toplamıyor elbette; haliyle çarşı pazar karışıyor hemen, olan yine küçük esnafa oluyor.

Şaka bir yana, uzun bir süredir bu kadar eli yüzü düzgün ve iyi işlenmiş bir hikaye görmemiştim bu tür albümlerde. Özellikle işlerin sarpa sarması ve sürprizli sonu ile daha da keyifli bir hale gelmesi ve şarkı yapılarıyla hikayenin daha da yukarı taşınmış olması Apex’i de direkt yukarıya taşımaya yetiyor aslında. Daha da detaylandırıp albümü baştan sona dinleyecek olanlar için tadını kaçırmadan diğer unsurlara bir bakalım.

Awekening’de olduğu gibi türlü akrobatik numaralar, bol bol palm-mute rifler ile boyun koparan groove bölümler, birbirinden melodik ve keyifli sololar ve sık sık melodik death metale kayan bir gitar işçiliği söz konusu Apex’de. Haliyle yüksek tempolu, dörtnala giden gitarlardan keyif alıyorsanız Apex’i sevmeme ihtimaliniz hayli düşük. Bu noktada albümün miksajını üstlenen Jacob Hensen’e değinmek gerek sanırım. Efsanevi MATT BARLOW’dan bilebileceğiniz PYRAMAZE albümleri ile neredeyse aynı prodüksiyona sahip Apex ve ben Hensen’in bu aşırı enerjik, temiz ve tiz prodüksiyonunu epey seviyorum. NAPALM RECORDS gibi dev bir firmanın imkanları sonuna kadar kullanılmış belli ki. Buradan da artıyı kaptın Unleash the Archers, hadi iyisiniz köftehorlar.

Unleash the Archers, 10 yıl evvel vokalist Brittney ve davulcu Scott tarafından kurulmuş. Bu bilgiye sahip olunca Apex’de davulların neden bu kadar büyük bir role sahip olduğunu anlamak biraz daha kolaylaşıyor. Direkt davul albümü diyerek gitar işçiliğine ve Brittney’in performansına ayıp etmek istemiyorum ama yani Scott kardeşim bir soluklan, bir nefes al ya. Albümün başından sonuna kadar epey müthiş bir performans sergiliyor Scott. Palm-mute riflerin arkasını enfes doldurmakla kalmıyor, türlü çılgınlıklarıyla albümün genel death metal havasının oluşumunda büyük oranda başrol üstleniyor. Fakat zaman zaman gerçekten de “ya kardeşim bi dur artık da şu gitarı bi dinleyeyim doğru düzgün,” demekten kendimi alamadığımı da belirteyim hadi. Bu ne gazmış böyle arkadaş.

Baştan sona boyun koparan gitarlarıyla albümün şimdilik açık ara en iyisi “Cleanse the Bloodlines”, özellikle son 1,5 dakikasındaki aşırı, müthiş 80’ler bölümler nedeniyle “The Matriarch”, ortasından itibaren giren hüzünlü gitarlarıyla “False Walls” ve bu türü neden çok sevdiğimi bana tekrar tekrar hatırlatan roketliğiyle “Ten Thousand Against One” albümdeki şimdilik favorilerim ama büyük ihtimalle daha uzun süre dinleyeceğim için ileride değişebilirler tabii. Zira her anı iyi düşünülmüş, iyi icra edilmiş ve dolu dolu bir albüm Apex.

Sene sonunda sağda solda listelerde görüp de “yahu bu neymiş, kaçırmışız” demeyin, derhal açıp dinleyin. Türle ilgili büyük ön yargılarınız yoksa muhakkak bir şeyler bulacak ve keyif alacaksınız. Hele bir de hikayeye kaptırıp sözlere eşlik ederek dinlerseniz, eh, senenin en iyi albümlerinden birini keşfetmiş olursunuz. Unleash the Archers gerçekten de kendi Apex’ine ulaşmış gibi görünüyor. Bravo.

88/100

27645

İsmail Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

Unleash the Archers – Apex” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir