Kritik

Skeletal Remains – Fragments of the Ageless

Merhaba.

Küçük bir itirafla başlayalım: Fragments of the Ageless promosunu aldıktan sonra sitede zaten kritikleri yoktu herhalde, hiç çekemeyeceğim şimdi bunları dedim ve çoğu zaman yaptığımın aksine, hiç dinlemeden bir kenara kaldırdım. Neden sonra hafızamda Skeletal Remains yazarken kurmuş olabileceğim birkaç cümle belirir gibi oldu ve bir de baktım ki aslında hem 2018 çıkışlı Devouring Mortality‘i hem de 2020’deki The Entombment of Chaos‘u yazmışım çatır çatır. Genelde Metalperver gibi sitelerde okuduğunuz yazılarda herkes her zaman her şeyi biliyormuş, hatırlıyormuş gibi yapar; ben çok süperim demiyorum tabii, bazen yazdığım her şey zihnimde kayıtlıymış gibi davranabiliyorum ben de ama bu defa daha samimi bir yerden başlamak istedim, çünkü Skeletal Remains benim için gerçekten de çok silik, uçucu, ortalama kere ortalama bir grup.

Spora gitmek yerine death metal çalmayı tercih eden bir grup insan irisi tarafından 2011’de kurulan Amerikalı ekibin eski usul death metal üretmekten başka hiçbir amacı ve hevesi yok. 13 seneye sığdırdıkları 5 albümden bu çıkarımı rahatlıkla yapabiliyoruz. Tüm dertleri MORBID ANGEL, DEICIDE, CANNIBAL CORPSE, PESTILENCE, OBITUARY vb. grupların 90’larda attıkları o şiirsel dayakları yeni nesillere aktarmak. Bu doğrultuda üç aşağı beş yukarı bir çizgi tutturduklarından, belli bir istikrar ve başarıdan söz edilebilir (Century Media ile çalışıyorlar sonuçta) fakat dinlerken ne kadar keyif verse de sonrasında insanın aklında pek bir iz bırakmayan, o efsanevi albümlerin yakınına bile yanaşamayan bir death metal çalıyor Skeletal Remains.

Öte yandan grubun osdm etiketiyle belli bir kitleyi bağlayıp ekmeğine bakma gibi bir eğilimde olmadığına, hakikaten de yapmak istedikleri bu olduğu için macera aramadıklarına inanıyorum. Bunu hissettiren en önemli etmen ise nasıl çaldıklarını düşündükçe nabzımın yükseldiği, fiziksel eforu üst düzeye taşıyan beste anlayışları. Tekmeye kafa uzatıyor, son nefesine kadar koşuyor, mücadele ediyor Skeletal Remains, orası kesin. Ne var ki tüm spor dallarında olduğu gibi fiziksel mücadele kadar mental dayanıklılık ve zihindeki o duvarı yıkmak da önemli; tam da bu noktada patlıyor ve bu yüzden belli bir seviyenin üzerine çıkamıyoarlar bence. Geçtiğimiz Cuma yayımlanan Fragments of the Ageless‘ı da dinledikten sonra artık bu konudaki fikrim tamamen oturdu diyebilirim.

Şöyle bir baktığımızda tekrardan uzak, rif peşine rif ile birbirinden azman bestelerden oluşuyor Fragments of the Ageless. Güçlü bir prodüksiyon (Dan Swanö sağ olsun), sağlam performanslar ve bu defa Cannibal Corpse, Morbid Angel, HATE ETERNAL gibi iyice dayakşör gruplara yakın duran hızlı, dinamik şarkılarla oradan oraya savruluyoruz. To Conquer the Devout‘un ritimlerinde veya Forever in Sufferance‘da (bu direkt Rapture kopyası gibi zaten) Morbid Angel’ı, Void of Despair‘in kulak tırmalayan gitarlarında Cannibal Corpse’u duymamak imkansız gibi. Gitar vokal Chris Monroy, bu konuda şöyle diyor:

“Kendimizi daha ekstrem olmaya zorladık; modumuzu olabildiğince buna göre ayarlamaya çalıştık. Açıkçası artık teknik bir death metal grubu olduk diyemem ama sanırım death metalin daha teknik işlerinden ilham aldığımızı söyleyebilirim. İşleri bir adım öteye taşıdık ve akılda kalıcılığı korurken teknik detaylara ve sürekli artan yoğunluğa odaklanan bir albüm yazmaya çalıştık.”

Bu bakış açısına rağmen yaratıcılık, akılda kalıcılık, özgünlük gibi konularda sınıfta kalmaya devam ediyor Skeletal Remains. İyi icra edilmiş, düzgün prodüksiyonlu, sağa sola çok bakmadan işini yapan bir death metal için Fragments of the Ageless hiç fena değil, kabul. Fakat maalesef ben sene 2024 olmuşken bir death metal albümünü ay ne güzel tıpkı 30 yıl önceki şeylere benziyor diye övemiyor, sadece bu özelliği yeterli bulamıyorum. O yüzden çoğunlukla death metal dinleyen metal kitlesi belki bu kritiğe katılmayacak ve puanı düşük bulacak, ancak ben diğer tüm Skeletal Remains albümlerinde yaptığım gibi kritiğin son cümlesini de bitirdikten sonra muhtemelen Fragments of the Ageless‘ı da bir daha açıp dinlemeyeceğim.

73/100


Yazıyı/albümü değerlendirmek için:

Average rating 3.5 / 5. 8

Siteye destek olmak için aşağıdaki düğmeye tıklayıp Patreona göz atabilirsiniz👇
Become a patron at Patreon!

Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

Bir Yorum Bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.