Nordjevel – Gnavhòl

“…Onun sayesinde müziğimizde herhangi bir sınır kalmadı diyebilirim. Gerçekten de çok hızlı çalıyor ama aynı zamanda en dinamik davulculardan da biri. Davulunu büyük bir kararlılıkla çalıyor ama çaldığı her şeyi hissediyor ve bence bu çok önemli bir özellik. Sadece hızlıyken, hızıyla iyi bir davulcu değil yani O, çok yaratıcı bir müzisyen ve konu Nordjevel olunca Dominator’ın şarkı yazımında büyük bir role sahip olduğunu söyleyebilirim…”

Merhaba.

Bu sözler, geçtiğimiz yıl Metalperver’e röportaj veren Nordjevel insanı Doedsadmiral’a ait. Tüm zamanların en hızlı metal davulcularından Dominator hakkında sorduğum soruya bu yanıtı vermişti ve bestecilikte sınırların kalktığından, özgürlük ve dinamizmden bahsetmişti. Yeni albüm Gnavhòl‘da gerçekten de Dominator’ün şarkı yazımındaki rolünü, gruptaki etkinliğini en yakından, en derinden hissediyoruz. Bir albüm değil, bir challange yazmışlar adeta ve Nordjevel’in gücüne karşı koymak pek mümkün değil. Ne var ki Gnavhòl‘u dinlerken bazen baygınlık geçirecek gibi hissediyorum ben. Tartışalım.

Fotoğraf: Jørn Veberg

Savaş, yıkım ve cehennemi ezoretik inanışlardan ilham almış bir albüm olarak tanıtılıyor Gnavhòl. Buna kesinlikle bir itirazım yok, zira Dominator öyle bir çalıyor ki kaotik bir Temmuz akşamında tankların, topların, havada uçuşan mermilerin arasında kalmış gibi hissediyor insan. Ne var ki bir mekaniklik, bir yapaylık var olan bitende ve şarkılar ilerledikçe Dominator’ın dur durak bilmeyen saldırısı, bozuk plak gibi kendini tekrar edip duran bir hatibin dilinden düşürmediği bayat cümleleri gibi kafa ütülemeye başlıyor. Epik, orta tempolu kapanış Endritual‘a ulaşmayı başarırsanız konuyu bağlayıp finali yüksek bir noktada yapmayı başarıyor ama 51 dakikaya yayılan bu gövde gösterisi zaman zaman beni epey yoruyor ve finale ulaşmakta zorlanıyorum, bunu da itiraf etmem lazım. Öne taşınmış trampet ve bas davul prodüksiyonuyla, karşısına çıkan her şeyi delip geçen Dominator kazandı, ben kaybettim de diyebiliriz.

Neredeyse iki aydır dinlediğim Gnavhòl (Temmuz sonunda gelmişti promo) hakkında söyleyebileceğim tek olumsuz şey bu aslında. Teknik açıdan diğer albümlere göre daha kalabalık bir işçilikle, tertemiz prodüksiyonla, aşırı kararlı bir vahşilik ve saldırganlıkla taş üstünde taş, omuz üstünde baş bırakmıyor Nordjevel. Satans Manifest, Antichrist Flesh veya Gnawing the Bones gibi parçalarda çıldırmamak mümkün değil. İlk günden beri barbarca ve acımasız bir black metal anlayışı benimsemişlerdi zaten ve 2015’ten günümüze geldiğimizde bu anlayışın en güçlü, en gaddar örneğini görüyoruz Gnavhòl‘da. Dinlediğim hiçbir Nordjevel yapıtı bu kadar dayakçı, bu kadar aman dileyene bile vurmaya devam eden bir karakterde değildi. Ekstrem bir şeyler arıyorsanız tatmin olmamanız zor bu anlamda.

Spores Of Gnosis‘in girişi aldatıcı bir sakinliğe sahipse de o da kısa süre içerisinde Dominator’ın insan üstü taarruzundan nasibini alıyor. Neyse ki araya soktuğu ride zilleri, neredeyse melodik -neredeyse- gitarlar sayesinde biraz daha insancıl bir noktada. Orta bölümündeki soloları ve görece rölantide (rölanti dediğim de 220 bpm filan bu arada) takılan Dominator sayesinde gitarlara odaklanabildiğimiz Gnawing the Bones ile birlikte albümün en dengeli parçalarından biri Spores of Gnosis.

İlk dinleyişte ne kadar başa çıkılabilir emin değilim ama tekrarlı dinlemeler sonunda dayaktan hissizleşmeye başlayan duyular sayesinde Gnavhòl‘a alışmanın, hatta keyif almanın mümkünlüğünden söz edebiliriz sanırım. Yine övdüm mü, sövdüm mü belli değil gibi görünüyor yazıda ama açıkçası Nordjevel de aynı şeyi yapıyor kulaklarıma. Grubun çok direkt bir black metal yaklaşımı var ve Gnavhòl ile iki doğru arasındaki en kısa mesafeyi bulmuşlar bence. Önüne çıkan her şeyi yakıp yıkan, karanlık ve vahşi bir black metal albümü arıyorsanız yılın öne çıkan işlerinden biri olacaktır kesinlikle. Daha dinamik, değişken ve yaratıcı işler peşindeyseniz eminim yorgun düşüp beyaz bayrağı sallayacaksınız bir noktada; gerçi dikkat edin, Nordjevel’in savaş tutsağı almak gibi bir niyeti olduğunu hiç zannetmiyorum.

85/100


Metalperver’e destek olmak için aşağıdaki düğme üzerinden PATREON’u ziyaret edebilir, aylık aboneliğinizi başlatabilirsiniz:

Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

2 thoughts on “Nordjevel – Gnavhòl

  • 15 Ekim 2022 tarihinde, saat 23:14
    Permalink

    Bu albüm pek sevilmedi mi anlamadım, hakkında pek bir şey yazılmadı. Nerdeyse tümü adrenalin dozunu yükselten, gaz parçalar. Bu derece soğuk ve aynı zamanda gaza getiren riffler nasıl bir ilhamla geliyorsa saygı duyuyorum. Melodik tanımlamasını yaptırmaya yakın bir beste anlayışı var ve bu benim sevdiğim bir şey. Davulun haşinliği ve baskınlığı ise dikkat çekiyor evet ama rol çalacak durumda değil bence.
    Nordjevel emin adımlarla ve dikenli kollarla yoluna devam ediyor. Henüz üç albümleri var ve en sevdiğim black gruplarından biri oldular.

    Yanıtla
    • 26 Ekim 2022 tarihinde, saat 15:57
      Permalink

      Necrogenesise bayıldığım için çok merakla beklediğim bir albümdü ama dev hayal kırıklığı oldu bende. Necrogenesis çok hızlı ilerleyip sürekli yeni bir şey koyuyordu dinleyenin önüne. Gnavhol’da müzik hızlı ama hep yerinde sayıyormuş gibi hissediyorum. Bir defa bile sonuna kadar dinleyemedim. Albüm aşırı uzun ve şarkıların sürekli kendi etraflarında dönmesi ciddi anlamda yordu beni dinlerken.

      Yanıtla

Bir Yorum Bırakın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.