Gaerea – Loss

29 Mart 2026 Korhan Tok 2026, g, Gaerea, loss, metalcore

Merhaba.

Mirage albümünün çıkışından kısa bir süre sonra GAEREA‘a röportaj teklif etmiş, turnede oldukları için hayli yoğun olsalar da en azından mail üzerinden görüşme onayını da almıştım. Soruları hazırlayıp gönderdikten sonraysa önceki süreçte rahatça ulaşabildiğim, konuşabildiğim Guilherme Henriques (Alpha)’den uzunca bir süre haber alamadım. Turnedeler, yoğunlar diye düşünürken bir gün temsilciden grubun röportajı yapmaktan vazgeçtiğini, bu tavrı hiç doğru bulmadığını defalarca belirtmesine rağmen Guilherme’yi ikna edemediğini ve zamanımı harcadıkları için üzgün olduğunu belirten bir mail aldım.

Sonradan da yine o temsilciden öğrendim ki sorduğum bir soru yüzünden patlamış bizim iş. Soruyu, tek bir kelime bile değiştirmeden bırakıyorum buraya:

“This is not a one-man project but Gaerea is actually your brain-child, right? This also brings some dramas and conflicts… You can skip this one but I have to ask: There are many line-up changes over a very short 6-year span and I’ve seen some former members’ statements regarding disputatious decisions and management of the band. According to Metal-Archives, vocalist Ruben has also left the band recently. This comes from a place of love and from an anxious fan but what is going on? What can you tell me about the line-up changes and management of the band?”

Sene olmuş 2026, bir de Türkçe çevirisini yazmayacağım tabii ama kabaca grubun grup kalmakta zorlanışı, ayrılan elemanların grubun tek kişinin egemenliğindeki yönetim biçiminden duyduğu rahatsızlık ve genel endişeleri kapsayan bir soru sorunca Guilherme kardeşin ardı yanmış olacak ki röportajı geri çevirmiş. Ben burada yanıtlanmayacak, sınır aşan hiçbir şey görmüyorum açıkçası. Siz görüyorsanız da yazın diye tüm çıplaklığıyla paylaştım.

Neyse, gelelim günümüze.

Guilherme, Loss öncesi verdiği röportajlarda grubun 5-6 sene öncesine göre çok daha homojen bir yapıya kavuştuğunu, grupta eskiden “öfkeli” insanların bulunduğunu, grup elemanlarının birbirlerine dürüst ve açık davranmadığını, bu öfkeli kişilerin ayrılmasıyla artık bir “aile” gibi hissettiklerini söylüyor. Bir de şarkı yazım sürecinde eskiden çok baskın davrandığını, müziğine kimseyi karıştırmadığını, fakat olgunlaşma ve kadronun oturması ile birlikte artık diktatörlükten demokrasiye geçtiklerini vurguluyor. Metamorphosis adı verdiği 2 videoluk YouTube serisinde de bu dönüşüm sürecinden, grupta hiyerarşinin bitişinden, değişim olmazsa Gaerea’nın biteceğinden vs. bahsediyor.

Yersen.

Özellikle o iki video, tamamiyle bir gaz alma, bir tür hasar kontrol çabası gibi geliyor bana ki işin arkasındaki samimiyet kayboluyor o yüzden de. Coma öncesi paylaşılan parçalar, tür değişikliğinin bağıra bağıra geldiğini gösteriyordu zaten; bu sert geçişi yumuşatmak veya haklı çıkarmak için çekilmiş, özellikle de görseliyle, arkadaki sesleriyle dramatize edilmeye uğraşılmış videolar, Gaerea’yı ve açıkçası Coma‘yı ciddiye alma ihtimallerimi ortadan kaldırdı tamamen. Tümüyle ticari, içi boşalmış bir iş hakkında da uzun uzun konuşasım yok. Yine de yazıyı bitirmeden albüme dair bir şeyler konuşalım tabii.

Coma‘da Gaerea’nın kimlik değişiminin sinyallerini görmüş, post-black metal omurgasının modern dokunuşlarla daha erişilebilir, daha ana akım yancısı bir hale getirilmeye çalışıldığına şahit olmuştuk. Açıkçası bence Coma yüzüne bakılmaz bir iş değildi ama Alpha’nın ne yapmaya çalıştığını görenler için Gaerea’nın geleceği adına endişe verici mesajlar içerdiği de bir gerçekti. Loss‘ta görüyoruz ki bu endişelerimizde haklıymışız. Çünkü Gaerea artık bir metalcore grubu.

Duygusal temiz vokaller, cilali bir prodüksiyon, elektronik eklentiler, nakarat odaklı basit şarkı yapıları ve sivrilikleri, o ızdırap dolu ekstrem uçları törpülenmiş bir Gaerea var elimizde. Türe karşı tümüyle kapalı olduğumu düşünmüyorum ama zaten kalitelisini, doyurucusu yapmanın zor olduğu bir türde, parçalarının bir kısmı türün dev isimlerinin tutmuş formüllerini takip eden çakma birer kopya hissiyatı verince benim de savunacak, tutunacak gücüm kalmıyor. Davayı satmışlar, black metalden uzaklamışlar muhabbeti değil bu; ben ARCHITECTS dinlemek istesem zaten gider onları dinlerim gibi bir yerden bakıyorum konuya. Cyclone sonrasındaki şarkıları dinlerken geçirdiğim fenalıklara filan girip de iyice keyfimi kaçırasım yok o yüzden.

Sitede bu saatten sonra Gaerea’ya dair bir şey olmaz muhtemelen, bu son yazıda sebebini kendimce açıklayayım istedim. Alpha’nın yolu açık, kazancı bol olsun ama benden uzak olsun mümkünse. Unsettling Whispers, Limbo ve Mirage elbette hala değerli işler ama şu hareket, o albümlerin içe dönük ızdırabını, aramızda kurulan özel bağları bile sorgulatıyor artık. Yeni bir kitle bulur, eskisinden de başarılı olurlar belki ama benim için Gaerea bitmiştir.