Klasik Bir Cumartesi: Entombed – Left Hand Path

Merhaba.

Dinleyeni şartlı tahliye şansı sunmadan ömür boyu ağırlaştırılmış metal dinlemeye mahkum etme kudretine sahip, metal müzik külliyatının en özel, en değerli eserlerini laf laf övüp kendi kendime coştuğum Klasik Bir Cumartesi köşemde death metalin başına gelmiş en güzel şeylerden bir tanesiyle, biricik ENTOMBED ile birlikteyiz.

Entombed hakkında herkesin bir şeyler bildiğini varsayıyorum, zira eğer kıyısından köşesinden death metale bulaştıysanız bir noktada mutlaka Stockholm‘a uğramışsınızdır ve orada sizi ya Entombed ya da Entombed sayesinde var olan, ilhamını doğrudan onlardan alan bir başka Stockholm grubu karşılaşmıştır. 1989 yılının çetin geçen bir Aralık ayında kaydedilen ilk Entombed albümü -ki aslında şarkıların bir kısmı grup henüz Nihilist adını taşırken yazılmış- Left Hand Path, koca bir sahneyi tanımlamak bir yana, doğrudan death metal türünün tanımına etkisi olan, aradan geçen yirmi sekiz yılın ardından dönüp baktığımızda Orta Dünya’nın kaderini ele almak üzere Rivendell’de toplanan divanın ortasında, onunla ne yapılacağı tartışılıp duran tek yüzük gibi bir albümdür. Fakat iyi övdüm. Bir an çok mu gaza geliyorum diye düşündüm ama yok, vallah tek yüzük gibi albüm Left Hand Path.

Boss HM-2 pedalını ünlü eden elektrikli testere gitar tonu, punk ile o dönem yeni yeni oluşan Amerikan/İngiliz death metali sahnelerinde olan biteni harmanlayan beste yapıları, muhabbetlerde dık tak dıgı tak şeklinde de ifade edilen ve yerinde kullanımında mermiye kafa attıracak gazı yaşatan Nicke Andersson’un enfes davulları, Lars-Göran Petrov’un eko köklenmiş pislik vokali ve albümün geneline nüfuz etmiş puslu, ince bir doom metal tabakası ile Left Hand Path, bu işin nasıl yapılması gerektiğinin ispatı olarak neredeyse otuz yıllık bir mihenk taşı olarak önümüzde duruyor.

Artık bir efsane haline gelen, albümle aynı adı taşıyan açılış parçasının ilk saniyelerinden itibaren, teknik ve taktik düşünmeksizin bam-güm saldırıyormuş gibi duran Entombed’un ne yaptığı, aslında o ilk şoku atlatana kadar pek anlaşılmıyor. Kafayla duvara çivi çaktıran rifler, soluklanma şansı tanımadan, melodinin öne çıkmasına izin vermeden, salt enerji patlaması şeklinde sıralanıyor arka arkaya. Neredeyse her yönden saldıran açılışın ardından tremolo dersi veren Drowned‘dan tutun da doom hissinin öne çıktığı When Life Has Ceased‘e kadar her parçada aslında başka bir silahla vuran Entombed’un kudreti de albümü dinledikçe daha rahat anlaşılıyor. Günümüzde artık bu tip bir albümü ilk dinleyişte kavramak ve özümsemek mümkün belki ama -ki ortalama dinleyici için hazmının o kadar kolay olmayacağına da kalıbımı basarım- bir de bu deliliğin 1990’daki yansımalarını düşünsenize; şimdi bu güzel ortamı bozmak istemiyorum ama eminim dünyanın dört bir yanındaki loş ışıklı, duvarlarında VENOM, SLAYER, POSSESSED, DEATH ya da KREATOR gibi isimlerin posterleri bulunan odalardan vooanassınıvradınıneleroluyor nidalarının yükseldiğine eminim. OBITUARY‘deki danalar Slowly We Rot isimli canavarı dünyaya saldıktan bir yıl on gün sonra bu defa eski kıtadan Left Hand Path çıkıyor ve daha tabii bunun BOLT THROWER‘ı var, UNLEASHED (bu muazzam grubu kuranın da eski bir Nihilist, yani Entombed elemanı olduğunu biliyor muydunuz?)’i var, var oğlu var; ne güzel zamanlarmış be kardeşim.

Death metalin her türüne hayranım, fakat ENTOMBED’un bu punk ile harmanlanmış kapkara, kasvetli, duyguyu tamamen gözardı etmeyen müziği herhalde tüm death metal kolları arasında en tepelerde duruyor benim için. Onlar -ve tabii ki IRON MAIDEN– sayesinde Gothenburg’da başka bir sahne doğdu; Left Hand Path veya Clendestine albümlerini önlerine koyup işte böyle bir şeyler yapacağız çocuklar diyerek yola çıkan yüzlerce grup ortaya çıktı ve kısacası günümüzde death metalin olduğu hali büyük ölçüde ENTOMBED sayesinde bu hale geldi. Kariyerinin hemen başında çıkardığı Left Hand Path ise gerçekten bok büyük, çok iyi ve çok önemli; kıymetini bilelim.

100/100

 

İsmail Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.