Enisum – Seasons of Desolation

İtalyan yarı-depresif black metal grubu ENISUM, 2015 yılında çıkarttığı “Arpitanian Lands”e kadar adından bahsettirmeyi pek başaramamıştı. O albüm, bir önceki albüm “Samoht Nara”da gruba dahil olan ve arada vokalleriyle gruba yeni bir soluk getiren Epheliin hanımefendinin de katkısıyla oldukça iyi değerlendirmeler almış ve çok fazla olmasa da olsa grubun kariyer basamaklarını tırmanmaya başladığını hissettirir gibi olmuştu. Sanıyorum ki karşımızdaki “Seasons of Desolation” ile basamaklardan birkaçını daha geride bırakmayı başaracak ENISUM.

Ufak tefek folk elementlerinin de müziğin içinde yer almasıyla klasik bir black metal grubundan uzakta kalmayı başaran grup, “Arpitanian Lands”den şimdiye dek geçen zamanda müziğinin bazı öz niteliklerini korurken, bazılarını ise geliştirmeyi ve zenginleştirmeyi başarmış. Bol tekrarlı arpejlerle dinleyicinin gözüne sokulmayan yükselişler yaratılması aynen devam ediyor örneğin; bu da önceki albümü dinleyen ve beğenen bir dinleyicinin “Seasons of Desolation”da da fazla yabancılık çekmeyeceği anlamına geliyor. En çok zenginleşen ve güzelleşen yön olarak gördüğüm ise albümdeki davullar. Basların ekstra bir iş yapmadan davul ve gitarlar arası alışılageldik bir köprü görevi üstlendiği albümde, davulların yalnızca blast beat atmakla kalmayıp güzel ataklar ve hatta Dead Star’da olduğu gibi kasnak oyunları yapması net bir tatlılık katıyor, dinlenilebilirliği arttırıyor.

Albümün en güzel yanı ise Epheliin’in (benim gibi genelde metal müzikte kadın vokalden zerre haz etmeyen birine dahi bunu dedirtecek kadar güzel olan) vokalleri. Baş role soyunduğu Nameless Sadness ve Dead Star şarkılarını bağımlılık yapıcı, dile dolanıcı hale sokuveren Epheliin gerçekten ENISUM için büyük bir şans.

Burada grubun işin biraz gotik tarafına kaçma riskini göze alıp, Epheliin’i daha çok kullanması gerektiği düşüncesindeyim. Zira tek tek bakınca iyi şarkılar yapmayı başarsa da ENISUM’un albüm içinde kendi kendini tekrara düşmekten pek kaçamadığı da bir gerçek gibi gözüküyor. “Seasons of Desolation”ın ilk yarısı hiç de fena olmayan şarkılardan oluşuyor; ama bu şarkıların biraz birbirlerinin içine girdiği ve teker teker birer karakter sahibi olmadığı da göze çarpıyor doğrusu. Albümün ikinci yarısında Epheliin’in işin içine daha yoğun dahil olması ve bir de arada albümün ağır toplarından Obscure Depths’in kendine yer bulmasıyla çok daha keyifli bir 35 civarı dakika yaşanıyor.

3540303400_photo

Sonuç olarak bir saatlik süresi biraz göz korkutucu gözükse de oldukça rahat dinlenen; fakat bazı anlarında konsantrasyon kaybı yaşamanın da pek zor olmadığı bir albüm “Seasons of Desolation”. Belki daha net bir black metal isteyenler için doğru bir adres olmayabilir; fakat genel metal dinleyicisi için oldukça keyif alınası bir eser. İtalya’nın son dönemlerde yer altı metal grupları açısından giderek zenginleştiği gerçeği karşımızdayken, ENISUM’un da gittikçe kendini geliştirerek o piyasanın önderlerinden birisi haline gelmesi hiç de zor gözükmüyor.

76/100

a3602054609_10

Ertuğrul Bircan Çopur

Bilek metal.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir