Sarcator – Swarming Angels & Flies

Merhaba.

SARCOFAGO ve KREATOR birleşiminden isim türetmeyi tercih eden, bu tercihiyle de hem müzikal duruşunu hem de karakterini epey net şekilde ortaya koyan İsveçli Sarcator ile birlikteyiz. Bu cümlenin üzerine grubun türünü yazmaya gerek var mı emin değilim ama tabii ki 80’ler odaklı, karanlık bir thrash varyasyonu çalıyorlar. Büyük ihtimalle kot ceketleri biraz ter ve bira da kokuyordur. Swarming Angels & Flies, 2018’de kurulan ekibin 3. albümü ve 2025’te de paçoz thrash işlerinin yollarını gözleyenlere hitap ediyor.

Diğer retro thrash gruplarının birçoğu sadece thrash metalin parlak zamanlarını yeniden yaşamak ve yaşatmak ile ilgilenirken -ki bunda yanlış hiçbir şey yok- Sarcator salt 80’ler coşkusunun ötesinde de bir şeyler sunmayı başarmış. Elbette odak noktasını kimi zaman black metale bile göz kırpan jilet rifler oluşturuyor. Açılıştaki Burning Choir, grubun boğazlı spor ayakkabı, aslan yelesi saç stili ve kabaca Amerikan diyebileceğimiz thrash tarzından ziyade daha Avrupai, kutsalın tahribatına yönelik vandallıkları destekleyen bir thrash yöntemi seçtiğini açıkça gösteriyor. Gitar ve vokal tarafında başı çeken Mateo Tervonen’in pütür pütür, hırıltılı vokalleri bu açıdan hiç fena tınlamıyor. Henüz 19 yaşında olduğunu düşünürsek gerçekten etkileyici. Bir sonraki Comet of End Times ise bana MARDUK gitarlarını anımsatmasıyla hem albümün hem de Sarcator’un daha hızlı gönlüme girmesini sağladı diyebilirim. 2:27 civarı giren rifi duyup da Morgan Hakansson’a saygı duruşu hissiyatı almamak zor bence.

Fakat orta tempolu parçalarda ve özellikle de son bölümdeki Closure gibi besteleri dinlerken Sarcator’un bir zaman sonra retro thrash etiketinden sıyrılıp daha farklı bir kimliğe bürünebileceğinin sinyallerini de görüyoruz. Where The Void Begins, adeta bir METALLICA parçası gibi yükünü alıp yola koyulma konusunda aceleci davranmıyor. Grubun basit kalıpları tekrar eden et kafa besteciliğin dışında çıkabildiğini, henüz erken sayılabilecek bir yaş ve dönemde Sarcator’un müzikal açıdan belirli bir olgunluk seviyesi yakaladığını söylemek mümkün. Hafif bir Western ambiyansı, TRIBULATION, NACHTMYSIUM‘un enstrümantal pasajları gibi örnekleri akıllara getirebilecek Closure ile birlikte bu iki parça, Sarcator’un potansiyelini heyecan verici noktalara çekmeyi başarmış.

Gençlik ateşinde dövülmüş, coşkusunu hissettiren yoğun bir albüm Swarming Angels & Flies, ona bir şüphe yok ve bir-iki ufak dokunuşla monotonluktan sıyrılmayı başarsa da aslında o kadar da uzun ömürlü olabileceğini sanmıyorum. Aman aman özgün fikirler, acayip yaratıcı bir bestecilikten söz edemiyoruz nihayetinde. Sarcator için henüz yolun başı; Century Media transferi şimdiden çok büyük bir başarı ve Swarming Angels & Flies belli ölçüde bunun altını doldurabiliyor. Daha fantastik, daha etkileyici işler için biraz daha beklemek, grubun nasıl pişeceğini görmek lazım. Ana yemeğe gelmedik henüz, o belli ama önden servis edilen ara sıcaklar hiç fena değil. İştah açmayı başardın Sarcator, tebrikler.