Yerli Pazarı: Diabolizer – Khalkedonian Death

Merhaba.

Yaklaşık beş sene önce yayımlanan Apokalypse EP’si ile -ki yarım saatin üzerine çıkan süresiyle albüm olarak da değerlendirilebilir- yerli piyasayı takip edenleri heyecanlandıran Diabolizer, ilk albümü Khalkedonian Death‘i saldı ortamlara nihayet. Kadıköy ekstrem metal sahnesinin oluşmasında / hareketlenmesinde büyük rolü bulunan, bir kısmını Yerli Pazarı yazılarında konuştuğumuz önemli death metal oluşumlarında da (BURIAL INVOCATIONHYPERDONTIAENGULFED, DECAYING PURITY…) serserilik faaliyetlerini sürdüren tecrübeli elemanlardan oluşan grup, 90’ların gaddar, tavizsiz death metaline öykünen bir müzikle osdm etiketinin altını doldurmakla yetinmiyor, sadece bir saygı duruşundan fazlası olduğunu gösteren açlık ve saldırganlığıyla tahrip etmeyi de başarıyor bu kulakları. Açıkçasını daha azını beklemiyordum ama Khalkedonian Death‘in bu kadar net ve keskin çıkacağını da ummamıştım.

Kılçıksız, grensiz, pürüzsüz, kırçılsız, budaksız, kıymıksız… Dawn of Obliteration‘ı dinler dinlemez aklımda belirmeye başlayan sıfat tamlamaları, Perishing in His Oceans of Blood‘ın son anlarına kadar bulmaca pratiği yapıyormuşçasına devam etti. Yalnızca neyi nasıl yapacağını değil, ne yapmak istediğini de çok iyi bilen ve belirli bir plan dahilinde hareket eden yeni nesil grupların bu profesyonel hallerini çok tutuyorum. HATE ETERNAL, NILE, SINISTER, VOMITORY gibi aynı kökten çıksa da kendi tınısını yaratıp farklılaşmayı başarmış, farklı ülkelerden özel grupların etrafında şekillendiği iddia edilebilecek; ancak hem blackened atmosferi hem de detaycılığında karşınıza çıkabilecek farklı ilham kıvılcımlarıyla toplam tutkusunun, ateşinin bir 90’lar gazlı death metal indirgemeciliğini haksız çıkaracak kadar yoğun olduğu bir müzik üretiyor Diabolizer. Bu da, örneğin biraz şikayet etmeye başladığımı fark etmiş olabileceğiniz bazı 20 Buck Spin osdm gruplarının fabrikasyon albümlerinden çok daha üst seviyeye taşıyor Kadıköy Usulü Ölüm‘ü.

47 dakika civarı albümün istikrarlı saldırganlığı, aslında bir noktadan sonra yorucu gelmeye başlayabilir, “dayağımı yedim, hamdolsun ama bana müsaade,” dedirtebilirdi. Neyse ki Diabolizer işin içine ritim duygusunu, groove denen zehri o kadar güzel yedirmiş ki tekrarlı dinlemelerde dahi yıpratıcılığı keyif vermenin ötesine geçip hakikaten bunaltıcı bir hale gelmiyor hiçbir zaman. Örneğin 3. parça Cloaked in an Aura of Madness, neredeyse DECAPITATED seviyesinde bir rifle açılıp ferahlattıktan sonra kazımasyon gitarlarla daha günahkar kapılar aralasa da zaman zaman başa dönüp ritmini koruyor. Malik – Aberrant ikilisinin bas-davul uyumu had safhada albüm boyunca. Benzer şekilde Sulphuric Vengeance da özellikle orta bölümünde enfes yardırıyor. O ritmik bölümün çıkışındaki gırtlak yırtan vokaller de ayrı enfes. Ayrıca Malik’in sürüngen bas gitarı sık sık müziğin çatlakları arasında süzülecek yer bulup ön plana çıkıyor.

Acaba şarkılara minik ara makasları atarak -çünkü bence bütünüyle atılabilir gibi duran bir şarkı yok albümde- şöyle dört-beş dakika kısaltsak daha mı vurucu olurdu, daha mı sağlam yapıştırırdı yere gibi düşünceler haricinde Khalkedonian Death hakkında sanıyorum negatif hiçbir sözüm yok söyleyecek. Gitar ikilisinin gözümüze sokmadan gayet teknik işler çevirmesi (Mayhemic Darkness and Possessed Visions‘ın kaotik başlayıp akışa uyumlanan solosu ne kadar çirkin (güzel) mesela), Aberrant Engin’in zihnimde “Bizim Goremaster’ın İstanbullu versiyonu ulan bu adam,” fikrini yaratan, direksiyon hakimiyetini hiç bırakmayan davulculuğu derken her elemanın performansı üst düzeyde ve kayıt da her şeyi net duyabilseniz de yeterince kirli ve sülfür kokuları yayan cinsten. Haliyle söyleyecek çok bir şey kalmıyor geriye. Khalkedonian Death, 2021 etiketli death metal albümleri arasında üst sıralardan giriş yaptı listeme ve yıl sonuna gelindiğinde çok aşağılara düşeceğini hiç sanmıyorum. Death metal seviyorsanız göz kapalı atın sepete.


Metalperver’e destek olmak için aşağıdaki düğmeye tıklayıp Patreon’a bir göz atabilirsiniz.

Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

One thought on “Yerli Pazarı: Diabolizer – Khalkedonian Death

  • 13 Temmuz 2021 tarihinde, saat 12:01
    Permalink

    Manyak iyi bir album olmus ya. Gercekten ust seviye death metal bu iste benim icin. Hiz kesmeden tepene tepene vuran riffler bombardimani olmali.

    Diabolizer neredeyse Vader kalitesinde is cikarmis, helal olsun!

    Yanıtla

Bir Yorum Bırakın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.