Omnivortex – Diagrams of Consciousness

Merhaba.

Artık yabancısı olmadığınızı düşündüğüm okur / Dog in the Burning House insanı ve PATREON destekçilerimden Duodenum‘un yeni Omnivortex albümü Diagrams of Consciousness için yazdığı başarılı bir kritik için hemen şöyle buyurun:


Progresif metal ve bağlantılı olduğu türlerle ilgili en büyük problemim müziğin, içine girmek için harcadığım emeğin karşılığını genelde duygusal olarak vermemesi. Ağustos başında incelediğim PSYCHONAUT albümünü, yazıyı yazdıktan sonra ya bir ya da iki kere dinledim. Albümün müzikal olarak verdiğim puanı hak ettiğini düşünüyorum hala, sadece bende rezone olmadı. Metal müziğin temelinde olan ve müzik zevkimizi şekillendiren rif kavramının mevzubahis durumda etkili olduğunu düşünüyorum. Şahsen rif blokları üzerine kurulu olmayan müzikleri de sevsem de dönüp dolaşıp geldiğim yer yine rif temelli metal oluyor. Kendime not: Bir ara uzun süre rif temelli müzikten uzak durarak müzik zevkimi genişletsem iyi olur. Bir ara.

Bununla birlikte rif temelli progresif metal dinlemesi en keyifli müzik türlerinden biri. Bu müziği dinlemeye ilk başladığım yıllarda DEATH birçoklarımız gibi benim de müzik zevkimi şekillendirdi. Gitar çalmayı ise Death şarkılarını çalışarak öğrendim diyebilirim. Omnivortex müzikal olarak değil ama müziğe yaklaşım olarak Death’i örnek almış, dinleyiciye kaliteli rif üzerine kaliteli rif fırlatan yeni bir grup. Daha ilk albümünden oldukça iddialı bir iş ortaya koyan grubun bütün müziğini Severi Saarioja adlı 1996 doğumlu genç yazmış. Sizi bilmem ama ben kıskandım.

Omnivortex müziğinin en yakın durduğu iki isim OBSCURA ve REVOCATION. Belli ki Saarioja Obscura’nın muazzam albümü Akroasis’i iyi çalışmış. Tabii ki ortada Akroasis düzeyinde teknik ve akıl söken bir iş yok ama o albümdeki zevk sahibi bazı fikirlerin ve genel gitar yaklaşımının Diagrams of Consciousness’a sindiğini düşünüyorum. Ekstrem metal dünyasının bazen komik düzeylere varan ciddiyetine inat eğlenceli şarkılar yazmayı kendine şiar edinmiş ilk dönem Revocation’ı ise ikinci büyük ilham kaynağı. Normal bir melodik death metal rifindeki notaları iç içe geçirerek olduğundan çok daha ilginç hale getirmek (Cephalic Fluid Extraction’ın girişi), majör kimliğinden dolayı metal müzikte hor görülen ama barındırdığı triton aralığıyla aslında gayet de metal tınlayabilen Lydian modu (Chasm 3:06) gibi Revocation’la özdeşleşmiş birçok fikir kendine Diagrams of Consciousness’te yer buluyor. Fazla detaya inip tat kaçırmak istemiyorum, her şarkıda keşfedilmeyi bekleyen zekice fikirler var. Üzerine GOROD’u andıran bir vokal çeşitliliği ve harika davulculuk da eklenince çok keyifli bir albüm oluyor Diagrams

Bir önceki paragraf da albüme dair en büyük olumsuzluğumu anlatıyor aslında. Omnivortex henüz kendi kimliğini bulamamış bir grup. Müziği dinlerken “ben bunları duymuştum?” hissinin önüne geçemiyorum. Yukarıdaki gibi nokta atışı tahminlerden ibaret değil bu, genel olarak adını koyamadığım bir tanıdıklık var albümde. Bu demek değil ki dinlerken büyük keyif almadım. Bilakis, denenmiş ve onaylanmış formüller Diagrams of Consciousness özelinde tıkır tıkır çalışıyor. Progresif death metal seven birinin bu müziği sevmemesi için hiçbir neden yok. Diğer eleştirimse arada sırada değişik denemeler adına albümün momentumunun bozulması. Adeta bir kapalı sistem gibi momentumun korunarak birçok ilginç denemenin de yapılabileceğini BEYOND CREATION ve Gorod başta olmak üzere birçok grupta gördük. Bu konuda Omnivortex’in biraz daha olgunlaşması gerekli.

Sadede gelirsek Omnivortex genç, heyecanlı ve kesinlikle gelecek vaadeden bir grup. Daha ilk albümünden bu denli iyi bir iş ortaya koyan bir grubun biraz daha olgunlaştığında ilham aldığı isimler gibi aklımızı alabileceğine inanıyorum. Bahsettiğim gruplar az da olsa ilginizi çekiyorsa en azından albümü kapatan iki şarkıyı dinleyin ve bu gencoları takibe alın derim.

81/100


Bir Yorum Bırakın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.