Nordjevel – Fenriir [EP]

Merhaba.

Fenalıklar simsarı Loki ve bir jötunn olan Angrboða’dan peydah olmuş Fenrir’i bilir misiniz? Týr’in sağ elini koparan, Ragnarök esnasında yine Loki ve Angrboða’nın bir başka çocuğu Jörmüngandr ile birlikte Midgard’ı kana bulayacak, Tanrıların babası Odin’i öldürecek o dev kurdu? Dilimize kuzey şeytanı olarak çevirebileceğimiz Nordjevel, tam da Nors Mitolojisi’ndeki bu dehşetengiz canavara uygun bir karaktere sahip, bulunduğu ortamı kan gölüne çevirmeye yeminli bir topluluk ve kabaca hristiyanlığın kafasını koparan Fenrir görseliyle çıkan yeni EP’lerini konuşacağız bugün.

Nordjevel sevgim bir sır değil ve daha geçen ay Doedsamiral ile laflama şansım olmuşken Fenriir‘i ıskalamam düşünülemezdi herhalde. Norveçli yıldızlar topluluğu, 2019’un öne çıkan albümlerinden Necrogenesis sonrasında tekrar karşımızda ve ben şimdiden heyecanımı saklayamadığımı belli ettim galiba.

Beş parçadan oluşan bir EP var elimizde. Fenriir ve Rovdyr, grubun yıllar önce bestelediği (2015’te kurulduklarını düşünürsek buradaki yılların miktarı o kadar da fazla değil) iki parça ve yeni albüm öncesinde bu parçaların albüme uymayacağını düşünmüşler. Tabii çöpe de gitsin istemedikleri için yanına şu an hazırlıkları devam eden yeni albümde yer alacak Gnawing the Bones‘u, hem 2019’da beraber turladıkları hem de elemanların tümü tarafından çok sevildiği için bir POSSESSED yorumu olan Fallen Angel‘ı ve detaylarını şu yazıda bulabileceğiniz şaşırtıcı Brutal Assault performanslarından Det Ror og Ror‘u ekleyip, bir EP şeklinde yayımlamaya karar vermişler. Nordjevel’in amansız, fakat akılda yer etmeyi de başaran saldırgan black metaline kapısı her zaman açık bir dinleyici olarak bu karardan memnunun açıkçası, çok da iyi güzel etmişler.

Fenriir ve Rovdyr eski besteler dedim; o dönem kadroda yer alan VREDEHAMMER insanı Valla’nın endüstriyel sevgisinden olsa gerek, iki parça da güçlü ritim altyapıları ve baskıcı, bunaltıcı black metal saldırısının alt noktalarındaki melodik dokunuşlarla öne çıkıyor. Özellikle yüksek tempolu açılış bölümlerinin ardından şarkı orta tempolu ritmik bir tabana oturduğunda melodi ve ritmin Nordjevel müziğindeki önemi de açığa çıkmaya başlıyor. Nordjevel, müziğindeki FUNERAL MIST vari bir saldırganlığa tam da gerektiği kadar cazibe katıp daha uzun süreler dinlenebilir kılıyor parçalarını. Davulda Dominator gibi bir azman oturuyorken zaten öyle arkadaş canlısı, yumuşak besteler çıkması imkansız tabii, o yüzden bahsettiğim şeyi black metalin kontrolsüz patlayıcılığından uzaklaşmak gibi düşünmeyin. Özellikle yeni albümle ilgili beklentilerimi yükselten Gnawing The Bones, MORBID ANGEL‘dı, 1349‘du derken artık bileği herhalde tümüyle hissizleşmiş, haliyle tremolo konusunda ışık hızına çıkmış Destructhor ayısıyla Dominator’un adeta yarışa girdiği bir parça mesela. Mis.

Nordjevel, zaman zaman bestelerinde death metalin kaslı gitarlarını da kullanmaktan çekinmeyen bir isim ve Possessed yorumu Fallen Angel‘ın Rovdyr‘in hemen arkasından gelmesi tesadüf değil. Possessed’in verdiği old-school havası ve kilise çanları sayesinde EP bir anda daha epik bir noktaya çekiliyor. Parçanın hangi versiyonunu sevdiğiniz şarkıyı kaç senedir dinlediğinizle ilgili tabii ama ben Dominator ile resmen uçuşa geçmiş bu azman versiyonu biraz daha çok sevmeye başladım bile.

Nordjevel, görece yeni olanlar arasında beni en çok heyecanlandıran black metal gruplarından biri. Fenriir ise bu adamların daha yapacak çok işlerinin olduğunun bir göstergesi. İnanılmaz özellikli, çağ atlatacak bir şey beklemeyin bu EP’den ama hem Gnawing the Bones sayesinde yeni albüme duyduğum merak hem de bu 23 dakikada yaşadığım enerji patlaması sayesinde Nordjevel’e olan sevgim biraz daha perçinlendi. Eğer daha önce grubu hiç dinlemediyseniz Fenriir hapını yuvarlayıp grup hakkında iyi bir fikir edinebilirsiniz. Tabii oradan geriye gidip Necrogenesis ve Nordjevel albümlerine de göz atmayı ihmal etmeyin.

83/100


Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

One thought on “Nordjevel – Fenriir [EP]

  • 13 Mayıs 2021 tarihinde, saat 12:48
    Permalink

    Necrogenesis’i aşırı seviyorum. Bu EP’yi dinlediğimde biraz fazla melodikleştiklerini düşünüp “acaba???” diye şüphe duymuştum gruptan ama neyse ki 1. ve 3. şarkı eskiymiş. Gnawing The Bones grubun melodikliği ve falçetayla kemikten et sıyıran arsızlığını birleştirmiş, albümü merakla beklemeye devam.

    Yanıtla

Bir Yorum Bırakın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.