Fós – Rinne Mé Iarraidh EP

Merhaba.

İrlanda halk ezgilerini sevmişimdir. Kendine özgü, nemli ve gri bir melankolisi vardır ve drone seviyesine yaklaşan yoğun bir atmosfer içerisinde, tamamen kendi halinde bir kadın vokalin Avrupa’nın en eski ve unutulmaya yüz tutmuş dillerinden biri olan Gaeilge dilinde, tabiri caizse tellallık edişini dinleme fikri, bana nedense keyifli geliyor.

İrlandalı Fós ile bundan birkaç ay önce, bu EP aracılığıyla tanıştım. Bana ilk parça An raibh tú ar an gCarraig?‘i gönderdiler ve ben de anında EP yayımlandığında bir kopya istediğimi ve sitede inceleyeceğimi söyledim. İrlandali şarkıcı Orla Cadden Patel ve birçok enstrümana hakin Fionn Murray’ projesi olan Fós, bir ses duvarı inşa etmenin, doğallığın, seslerin arasında kaybolmanın ve özgürlüğün peşinde; haliyle eminim birçokları için oldukça garip bir müzik bu.

Sean-nós, ya da daha az havalı ismiyle ‘eski usül’ şarkı söyleme tekniği, eski İrlanda geleneğine ait ve ağıt yakılırken, trajik veya tarihi olayların aktarımında kullanılan bir teknikmiş ve vokal düzenlemelerinde herhangi bir müdahele olmaması, Orla’nın çıplak sesiyle, detone olduğu kısımları bile tutarak aldıkları kayıt gerçekten enteresan. Çok melodik ve kendi başına bile bir şarkıya dönüşebilecek kadar değişken ezgileriyle Fós müziğindeki en önemli aktör Orla’nın sesi.

Buna karşın aslında EP’nin tadı şöyle iyi bir ses sisteminde biraz sesi yükseltip arka planda kendi haline takılan Fionn Murray’e odaklanmaya başlayınca çıkıyor. Gerçekten bu arada; Fionn o kadar kendi halinde ki birçokları vokal ile arka plan sesleri arasındaki uyumsuzluk rahatsızlık edici olacaktır eminim. Orla bambaşka bir vokal melodisiyle yüzyıllar öncesinden kalma bir hikaye anlatırken Fionn ise atmosferi çok daha modern ve anlık değişkenlikler taşıyan bir anlayışla yaratıyor. Bu esnada kullandığı türlü çeşit enstrüman da cabası tabii.

Bu kafaya alışmak kolay olmayabilir ama EP’nin miksajı yüksek sesle, kendinizi kaybede kaybede dinlemeniz üzerine kurgulanmış ve eğer yüksek seste dinlemezseniz arkada olan bitenin büyük kısmını kaçırıp EP’nin yarısını çöpe atmış olursunuz. Sunn O))) gibi insana boyut atlatan delilikler söz konusu değil belki ama Fionn da saniye boş durmuyor gerçekten ve Orla ile aralarındaki zıtlık, EP’yi ilginç bir hale getiriyor.

Daha geleneksele kayan perküsyon işçiliği ile alışageldik folk yapıtlarına yaklaştığı anlar olsa da (A choramaigh aiobhinn ó) geneldeki modernliği fark edeceksiniz eminim. Fakat bu, Fós müziğini sevmenize yeter mi emin değilim. Geleneksel folk işlerine daha yatkınsanız, vokalde tutarlılık (hakikaten detone olduğu kısımları, yükselip alçaldığı bölümleri olduğu bırakmışlar) arıyorsanız, drone kafasına uzaksanız Rinne Mé Iarraidh sizi zorlayacaktır. Fakat 25 dakikaya yakın süresiyle bu EP, en azından hayatta böyle şeylerin olduğunu bilmek açısından bile önemli bence ve eminim bazılarınızı cezbedecektir bu değişik haliyle.

P.S.: Orla’nın sözlerinin tamamı gerçekten de eski irlanda halk şarkılarından geliyor ve İngilizce çevirileri mevcut. Eğer olan bitene alışırsanız sözlere de bir bakmayı ihmal etmeyin.

BANDCAMP


Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

Bir Yorum Bırakın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.