Veldes – Storm Borrower EP

2012 yılında Slovenya’da kurulan tek kişilik atmosferik black metal projesi Veldes’in 2018 yılında çıkardığı yeni EP çalışması Storm Borrower incelemesinden herkese kucak dolusu sevgiler!

Tek kişilik black metal projesi denilince kaşı gözü seğirmeye başlayan, sövmeye başlayınca duramayan (bkz: Eldamar kritiği) bir insan olarak neden bu kadar ponçik bir açılış yaptığımı merak ediyor olmalısınız ve çok haklısınız. Hemen söyleyeyim ve sonda söylenmesi gerekeni başta söyleyerek okunma sayımın içine tükürmüş olayım; Veldes hiç fena değil! Gerçekten bak, şaka yapmıyorum. Vallahi beğendim ya.

Şimdiye kadar üç albüm yayınlayan Veldes için biraz da projenin ismi üzerinden bir değerlendirme yapılabilir sanki, zira Veldes, Orta Çağ’da Slovenya’nın Bled bölgesindeki geniş düzlükleri tanımlamakta kullanılan, günümüzde artık unutulmaya yüz tutmuş eski bir kelimeymiş. Orta Çağ, arkaik kelimeler, coğrafya; birleştirin bakalım, ne çıkıyor?

Bu formülden kötü müzik yapmak için insanın hayatında gerçekten hiç atmosferik black metal dinlememiş olması gerekiyor herhalde. Yani yeterince vakti ve motivasyonu olan, orta seviyede müzik yazılımı kullanabilen ve en azından bir enstrüman çalma becerisine sahip, hayatında birkaç belli başlı albümü dinlemiş ve kalbinde geçmişe, doğaya karşı sevgi besleyen herkesin belirli bir standartta yapabileceği bir müzik bu bence. Yanlış anlamayın, saygı duymadığımdan ya da kişisel olarak sevmediğimden değil, fakat hadi ama, şurada hepimiz aynı şirki koşuyoruz; birbirimizi de kandırmayalım.

Tilen Šimon kardeşim de bütün enstrümanlar ve vokal departmanında ortalama bir performansın üzerine doğru bir atmosfer kurgusu ile, bu tip hafif keyifsiz, boynu bükük halde ağaca toprağa bakan black metalin güzel örneklerinden birini sunuyor Storm Borrower’da. Önceki işlerde de üç aşağı beş yukarı benzer bir müziğin peşinde olan Tilen’in herhangi bir işini beğenirseniz, kalanları da muhtemelen seversiniz gibi bir durum var ortada.

Üç parça ile otuz üç dakikaya ulaşan EP, çok iyi synthesizer kullanımı ve tam zamanında yükselip alçalan temposuyla öne çıkıyor benim gözümde. Ayrıca bu tür için fazlasıyla melodik; alışageldiği gibi tek bir melodinin ölçüler boyu tekrarından oluşan bir şekilde değil, peş peşe birbirinden hüzünlü melodilerin yarattığı keyifli kompozisyonlardan oluşan bir melodiklik üstelik. Tilen melodi bulma konusunda kısırlık çeken bir arkadaş değil belli ki. Özellikle Where River Turn to Ashes, ilk dinlemeden kalbimi çaldı. Kolaya kaçmayan, kendi yeteneği ölçüsünde çabalayan ve bunu da gösteren bir müziği var Tilen’in.

Bled nasıl bir yer bilmiyorum ama Tilen’in müziğinin birincil ilham kaynağıymış. Tilen, Veldes ile bu şekilde işlerle karşıma çıktığı sürece içimde manasız bir Bled sevgisi yeşerecek sanırım, orası kesin. Uzun uzadıya anlatacak bir şey yok, o yüzden de atmosferik, hafif depresif ve zihinde pastoral manzaralar yaratan, yavaş yavaş demlenen black metal ile aranız iyiyse Veldes ismine bir bakın derim, ben sevdim.

76/100

İsmail Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir