2017’de en beğendiğim albümler (Ertuğrul Bircan Çopur)

Selamlar. Yurtdışında yaşadığımız ve yıl başını eşimle birlikte ailemizle kutlamak için Türkiye’de olduğumuzdan son günlerde pek müzik dinleme ya da yılın son nefesinde çıkan albümleri değerlendirme şansım olmadığı için buralar biraz boş kaldı bu aralar, öncelikle o sebepten affınızı dileyeyim.

2017’nin şu son günlerinde eminim ki siz de benim gibi liste içinde kalmışsınızdır. 2016’nın verimliliğinden sonra bu yıl da bir çok iyi albümün doğuş yılı oldu ve farklı listelerde farklı albümlerin zirvelerde yer alıyor olması da bunun bir kanıtı gibi. Hal öyle olunca daha objektif bir “Yılın En İyileri” listesi yapmaktan ziyade kişisel olarak en çok beğendiğim albümleri şöyle bir toparlamak istedim. Bunu yaparken de bu yıl bir değişiklik yapıp yalnızca sitede yazısına yer verdiğimiz albümlerden oluşturdum listemi. En hakkını vererek dinleyebildiğimiz albümlerin bunlar olduğunu düşündüğüm için genel olarak listem içime sinse de, yer veremediğim için üzüldüğüm ARCKANUM, DREADNOUGHT, ENDON ve SUNROT albümlerinin; ama en çok da AOSOTH’un harika “The Inside Scriptures”unun eksikliğini kendim dahi hissediyorum.

Kimi albümlerle ilgili fikirlerimin ilk izlenimlerimden beri fazlaca değiştiğini görüp şaşırdım, bazıları hakkında ise kendi yazdığım kritiklere çok fazla katıldım sanırım haha. Ama buraya benim zevzekliklerimi değil listeyi okumaya geldiğinizi varsayıp sizleri 50 adet iyi albümle baş başa bırakıyorum. Kendi listenizi de burada paylaşmayı unutmayın, daha da güzel bir 2018’e!

50. Trivium – The Sin and the Sentence
49. Pain of Salvation – In the Passing Light of Day
48. Cranial – Dark Towers, Bright Lights
47. Orm – Orm
46. Æther Realm – Tarot
45. Kreator – Gods of Violence
44. The Sarcophagus – Beyond This World’s Illusion
43. Farsot – Fail-Lure
42. The Ruins of Beverast – Exuvia
41. Loss – Horizonless
40. Mesarthim – Presence EP
39. Body Count – Bloodlust
38. SikTh – The Future in Whose Eyes?
37. Ohol Yeg – Ölü Orman
36. Nyss – Princess Terre (Three Studies of Silence and Death)
35. Sun of the Sleepless – To the Elements
34. Marilyn Manson – Heaven Upside Down
33. Soen – Lykaia
32. Altarage – Endinghent
31. Satyricon – Deep Calleth Upon Deep
30. Immolation – Atonement
29. Hallatar – No Stars Upon the Bridge
28. Witherfall – Nocturnes and Requiems
27. Helheim – LandawarijaR
26. Katla. – Móðurástin
25. Benighted – Necrobreed
24. Batsheba – Servus
23. Elder – Reflections of a Floating World
22. Dying Fetus – Wrong One to Fuck With
21. Dzö-nga – The Sachem’s Tales
20. Tchornobog – Tchornobog
19. Cormorant – Diaspora
18. Kind Man – Kindness Ends
17. Memoriam – For the Fallen
16. Rebirth of Nefast – Tabernaculum
15. Integrity – Howling, for the Nightmare Shall Consume
14. Converge – The Dusk in Us
13. Amenra – Mass VI
12. Pallbearer – Heartless
11. Dodecahedron – Kwintessens (Through Bodies Measureless to Man)
10. Chelsea Wolfe – Hiss Spun

CHELSEA WOLFE (en azından benim için) her bir albümünün bir öncekinden daha iyi olması geleneğini devam ettirdi 2017’de ve takip ettiği albüm “Abyss” olunca “Hiss Spun”ın ne kadar iyi olduğunu anlatmak hiç de zor değil. Ya da zor aslında, çünkü çok iyi sahiden ya. İnsanın canına kast edercesine yoğun bir duygu sertliği barındırıyor “Hiss Spun”. WOLFE hanım bu çizgisinde devam ederse nispeten yer altı bir kitle için de olsa yeri doldurulamayacak bir karakter haline gelecek gibi gözüküyor. Belki de geldi bile.

9. Below – Upon a Pale Horse

horse Geleneksel doom metal vasat haliyle bile çok güzel bir şeyken bir de türe hakim, neyi nasıl yaparsa dinleyiciyi nasıl vuracağını çözmüş bir grup tarafından çalınınca metalin en güzel hallerinden biri oluveriyor. BELOW’un bunun üzerine türde alışık olmadığımız tarzda; fakat olağanüstü bir vokal artısı olması da onları iyice büyütüyor. Kesinlikle yılın en iyilerinden.

8. Akercocke – Renaissance in Extremis

88A79C51-356D-47AC-9B99-30564FE315CF.jpeg AKERCOCKE yalnızca geri dönmesi sebebiyle bile bu listede kendine yer bulabilecekken bir de “Renaissance in Extremis” gibi iyi yaptığı her şeyi (ki bu çok fazla şey demek) utanmasam eskisinden daha da iyi yaptığı diyeceğim bir seviyede icra ederek geri dönünce ortaya dev bir şeyler çıkmış. Şeytancılığın en güzel formlarından biri değilse nedir bu albüm?

7. Vulture Industries – Stranger Times

İlk çıktığında üzerimde bıraktığı ve kritiğe de yansıttığım “eh” hissini, aklımda sürekli dönerek ve dolayısıyla bana kendisini milyonlarca defa dinleterek kıran “Stranger Times” nihayetinde ilk izlenimimde oldukça yanıldığımı itiraf etmek zorunda bıraktı beni. Hemen hemen her şarkısı çok güçlü olan ve kendini bir anda belli edebilecek denli başka vokalleriyle dinledikçe büyüyen bir albüm.

6. The Great Old Ones – EOD: A Tale of Dark Legacy

a3803423324_10 İlhamını aldığı dünyanın ana unsurlarından biri olan deliliğin notalara dökülmüş hali. Kapana kısılma duygusu yaratan gitarların ve adı konamayan bir çılgınlığın gümbürtüsü olarak hayat bulan davulların yarattığı atmosfer eşine kolay rastlanmayacak türden. THE GREAT OLD ONES kendisini iyiden iyiye büyük gruplar arasına sokacak adımları görünüşte zerre zorlanmadan atmaya devam ediyor.

5. Chaos Moon – Eschaton Mémoire

651726D9-4BEB-4B2C-96C2-7DDA8AE319EA Bu yıl dinlediğim en kötücül (“evil”) albüm. Başlangıçta bıraktığı tam olmamışlık hissinin yerini hayranlığa bırakması biraz zaman alıyor olsa da o aşamayı geçtikten sonra müzikal bağımlılığın tanımını akla kazıyacak denli kuvvetli. Ambient atmosferi büyüten melodileri ve her anına sinmiş hakiki karanlığı ile zaman zaman baş döndürücü bir hal dahi alıyor.

4. Ulver – The Assassination of Julius Caesar

a2575559421_10.jpg Hikmetinden sual olunmayacak ULVER formdan öne akılda kalıcılığı koyduğu zaman ortaya neler çıkartabileceğini göstermeyi seçmiş bu defa. Garm’ın eşsiz vokalinin sürüklediği bu pop albümü kariyerlerinin “Perdition City” ile birlikte en seksi parçası.

3. Bell Witch – Mirror Reaper

Bu denli sade, zaman zaman sessizliğe dahi bürünen bir albümün bu denli ihtişamlı olması ancak yaratıcılarının yeteneği ve samimiyetinin kuvvetiyle mümkün. “Mirror Reaper” metal müzik başlığı altında yapılmış en iyi anmalardan biri olmakla kalmayıp, funeral doom türünün en değerlilerinden de biri olmayı müthiş bir rahatlıkla başarıyor.

2. Blaze of Perdition – Conscious Darkness

Black metalin nasıl olması gerektiğine dair bir ders adeta. “Conscious Darkness” ile BLAZE OF PERDITION hiddet başta olmak üzere sayısız duyguyu ve o kozmik önemsizlik hissini alıp dinler karşıtı varoluşu ile muazzam bir harman halinde sünüyor. Yıllar sonra bile değerinden bir şey yitirmeyecek, Polonya’nın gittikçe yükselen metal trendinin yeni zirvelerinden bir albüm.

1. Nokturnal Mortum – Істина

a0261023298_10 NOKTURNAL MORTUM’un çıkacak yeni albümü bu yıl en fazla şey beklediğim albümdü ve tek bir saniyesi bile bu beklentiyi boşa çıkartmadı. Eski hallerine nazaran çok daha fazla geleneksel element içeren, beklediğimden çok daha farklı olan bu albümün kritiğinde 2017’de o ana dek dinlediğim en iyi albüm olduğunu yazmıştım, ve yıl sonunda fikrim katiyen değişmedi. Her şeyiyle muazzam.

Evet, benim listem bu şekilde. Siz de listenizi burada paylaşın, genel görüş nasıl bir de onu konuşalım!

Ertuğrul Bircan Çopur

Doydum ama aç gözlülükten yiyorum.

2017’de en beğendiğim albümler (Ertuğrul Bircan Çopur)” için 2 yorum

  • 29 Aralık 2017 tarihinde, saat 17:31
    Permalink

    Oh! Sonunda bir listede The Great Old Ones’ı gördüm. Bu sene albümlerinin kıymeti hiç bilinmedi.

    Yanıtla
    • 29 Aralık 2017 tarihinde, saat 17:34
      Permalink

      Kesinlikle katılıyorum. Yılın başlarında çıktığı için sonuna gelince herkes unuttu mu ne oldu anlamadım ki.

      Bu arada sayfanın altındaki bağlantıdan Instagram hesabımıza bakabilirsin, turnedeki Münih konserlerinden kısa bir video var belki ilgini çeker. Oldukça etkileyiciydi.

      Yanıtla

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.