Aura Noir – Out to Die

Neredeyse yirmi beş seneyi geride bırakan, bu süre zarfında yayınladığı albümlerle belirli bir kitle tarafından kült olarak addedilecek kadar kudretlenen, black/thrash metal türünde dev bir grup Norveçli Aura Noir. Uzun süredir piyasada olan grubun çok sık albüm çıkaramamasının sebebi ise elemanlarının milyonlarca farklı grup ve projede yer alıyor olmasından kaynaklanıyor. DODHEIMSGARD konusuna hiç girmeden elemanları tanıtmak gerekirse; gitar-bas-davul ve vokallerde IMMORTAL‘dan tanıdığımız Apollyon, gitarlarda yıllarca MAYHEM‘de çalmış ve halen AVA INFERI‘de çalan Blashpemer ve bas-gitar-vokal -hatta yakın bir zamana kadar davul- üçlüsünde ULVER, DIMMU BORGIRGORGOROTH ve VIRUS gibi gruplarda da yer almış/almaya devam eden Aggressor’dan oluşan Aura Noir, kurulduğu dönem ve grubun yeraltı duruşu nedeniyle o havayı vermese de aslında süpergrup tanımı yaptığımız o all-star grupların en babalarından biri. Out to Die ise grubun 2012 yılında çıkardığı, şimdilik son albümü.

Grup elemanlarının kariyerlerine bakınca grubun müziği ve kalitesi az çok tahmin ediliyordur herhalde. İcra boyutunda çoğu grubu donunda sallayacak olmalarına karşın eski kafalı adamlar olmaları nedeniyle işin güncel eğilimleri takip etmek, yeni tekniklere göz atmak gibi boyutlarıyla ilgilenmeden yıllardır kütür kütür black/thrash icra eden grubun belki de tek sorunu albümlerinin arasında ortalama dört-beş yıl olması. Out to Die için de bu bekleyiş süresi geçerli olduğu için hatırlayan varsa o dönem grubun şarkılarının YouTube’a konması üzerinden dönen polemik ve münakaşalarda hayranları haklı bulduğumu belirteyim. Özellikle Tyrant Syndicate tarafından (Nocturno Culto’nun o dönemki şirketi) piyasaya sürülen ilk ürün sıfatıyla belli bir popülerliğe de kavuşan The Merciless ile çıtasını bir basamak daha da yükselten grup en azından yayınladığı her albümle beklentileri karşılamayı başarıyor. Böylece bu bekleyişler bir nebze olsun çekilebilir hale geliyor. Yine de artık yeni bir albümün vakti geldi de geçiyor bile artık, duy sesimi Apollyon!

Grup elemanları bilgi, tecrübe ve yetkinlik konusunda aşmış olduklarından Aura Noir standartı hayli yüksek. Out to Die albümü de bu duruma istisna değil. Yaklaşık 33 dakikalık süresiyle Aura Noir için neredeyse uzun bile sayılabilecek olan albümde birbirinden agresif, melodik, kirli ve çirkin sekiz adet black/thrash şarkısı mevcut. Elemanların eski ekol olgusunu grubun ana felsefesi olarak belirlemiş oldukları ve daha ziyade yeraltı piyasaya hitap ettikleri zaten bilinen bir gerçek. Çok da sallamıyorlar haliyle.

Aura Noir’in ev sevdiğim özelliklerinden biri olan Apollyon ve Agressor’ın şarkıların gidişatına göre vokal koltuğuna geçişleri Out to Die’ın da en vurucu anlarını belirleyen unsurların başında geliyor. Agressor biraz daha thrash tabanlı bölümlerde kirli, ’80-’85 arası VENOM aşkını kabartan vokalleriyle müziğin agresyonunu arttırırken Apollyon ise grubun black metale göz kırptığı leş bölümlerdeki hırlamaları ve homurdanmalarıyla albümün kötücüllüğüne katkıda bulunuyor. Bir de küçük not: Konserlerde elemanlar ortalama iki şarkıda bir enstrüman değiştiriyor. Ya sizin ben billurunuzu yerim ulan. Ehm, neyse.

Thrash yapısı, Dave Lombardo’yu anımsatan şahane davulları ve rifleriyle Abaddon albümün en ağır toplarından biri. Apollyon’un black metal vokalleri ve sözleriyle süslenen şarkının özellikle son bölümündeki solo enfes. Bu şarkının hemen arkasındaki The Grin from the Gallows ise orta tempo rifler ile Agressor’un kirli vokallerinin hakim olduğu, ziyadesiyle epik bir şarkı. Bunlar dışındaki şarkılarda da aynı black/thrash hissiyatı ile hafif punk yaklaşımını bulmak mümkün, o yüzden tek tek incelemeye lüzum görmüyorum. Daha doğrusu kendimi tutuyorum diyeyim; Deathwish‘in thrash coşkusundan, Withheld‘in 1:49 civarı giren hasta bölümünden, Priest’s Hellish Fiend‘deki  lead gitarlardan bahsetmeye başlarsam gazdan gaza koşup yazıyı bitiremeyebilirim.

Son dönemde Aggressor bir röportajda şakayla karışık yeni albümün yazımının tamamen bittiğinden bahsetmişti ve ben de her ne kadar Aggressor sarhoşunun lafına güvenilmeyeceğini bilsem de gaza gelerek siteye bir Aura Noir yazısı eklemenin iyi bir fikir olabileceğini düşündüm. Bir ara belki klasik köşesine de şöyle bir Black Thrash Attack veya Deep Tracks of Hell eklerim. Bak yine duramıyorum. Umarım en kısa zamanda bu üç ruh hastası elemandan yeni bir şeyler duyabiliriz de Aura Noir açlığım biraz durulur, ne diyeyim.

88/100

 

İsmail Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.