Evoke – Seeds of Death

Merhaba.

Norveçli, yepyeni bir grup Evoke. Black/thrash icra ediyorlar. Yanı canım onlar benim. Birtanemler gibi bir şey.

Seeds of Death, 2016’da kurulan grubun ilk albümü. Kadro süper yıldızlardan, tanıdık isimlerden oluşmuyor pek. Fakat tamamen gizemli de sayılmazlar. Vokal/gitar Kato Marchant, DEATHHAMMER ile turlamış kısa bir süre. Deathhammer’ın nasıl bir 80’ler itlik ve serserilik metali sancaktarı olduğunu düşününce Evoke ile ilgili beklentiler de oturuyordur belirli bir yere. Çiğ, hızlı, alkollü, terli, banyosuz ve kötü kalpli Evoke müziği… Mis gibi yani.

80’lerin karanlık speed/thrash metalinden ilham alıyor Evoke. İlk dönem SODOM, KREATOR, DESTRUCTION gibi Alman thrash metalinin en görkemli, en karanlık dönemine uğruyor, Güney Amerikalı, en sert, en hızlı biz olmalıyız çabasındaki sapkın adamlara (SARCOFAGO) selam çakıp tüm bu haltları başımıza saran VENOM‘dan icazet alıp tanıdık sularda pupa yelken yola koyuluyor Evoke. Son sürat davullar, bol reverb efektli, tükürük saçan vokaller ve klasik speed metalin histerik riflerinden ibaret muhteviyatında Blasphemer gibi, Extreme Aggression gibi, Black Metal gibi efsanevi şarkıları duymamak imkansız.

Bu özgünlük yoksunluğu ise elbette serserilik, itlik, iyi insanlar, hayırlı evlatlar olmama durumuyla ikamesini buluyor. Bu yılki albümüyle hafızalarda yer eden BÜTCHER kadar speed metal tarafına ağırlık vermiyor; hatta kapanış parçası Satanic Rebirth ile çello gibi enstrümanlarla ışıkları iyice karartıp şeytan övgüsünü köklüyor. Yine de yarım saatin biraz üzerindeki süresi içinde neredeyse saniye yavaşlamadığı için bir-iki şarkı sonra vay kötülükmüş, yok kara sancakmış boşverip sadece bira içerken kafa sallamak istiyorsunuz.

Üç kişilik grubun gitar/vokali Kato’nun old school rifleri, yeni bir şeyler sunmasa da akış olarak çok başarılı. Kato, hiçbir rifin gereğinden fazla kullanılmadığından emin olmak istemiş belli ki ve değişken, devinimli bir gitar işçiliği çıkartmış. Bu nedenle ilk dinlemelerde aklınızda çok bir şey kalmayabilir parça bazında ama bu tercihin genele etkisi çok olumlu. Yarım saat boyunca yardırıyor Kato ve tek bir boş rif çalmıyor bu esnada. Yaratıcılık, özgünlük, teknik gibi ölçütler, bu müziği değerlendirirken pek kullandığım şeyler değil. Eğer ekstra bir şeyler katmıyorsa grup, olanı iyi yapmalarını yeterli buluyorum çoğunlukla ve üzerinde durmuyorum.

Bu ara bol bol Norveç black/thrash över oldum ve bundan ne kadar mutluluk duyduğumu anlatamam. Umuyorum bu hareketlilik devam eder ve AURA NOIR gibi bir devin yarattığı boşluğu kapatacak irili ufaklı isimlerl… Ya durun, yazıyı yazmaya başlarken üzerime doladığım kurşun kemer sıkmaya başladı iyice. Gideyim de şunu çıkarayım ben hadi. Biram nerede ya, hah buradaymış.

82/100


İsmail Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

3 thoughts on “Evoke – Seeds of Death

  • 21 Eylül 2020 tarihinde, saat 19:54
    Permalink

    Grubun tarzı için bıyık/thrash de diyebiliriz 🙂
    Norveç’te Nekromantheon, Condor, Töxik Death, Blood Tsunami, Deathhammer vb pek çok gruptan mürekkep yeni nesil apışarası kokulu şahane bir thrash piyasası var. Bu bıyıklıları da listeye ekledim. Gerçekten iyiler.

    Yanıtla
    • 21 Eylül 2020 tarihinde, saat 20:18
      Permalink

      Töxik Death kritiğinde Nekromantheon’un stüdyoya girdiği müjdesini vermiştim. Şimdi de üzücü bir haberim var: Condor dağıldı maalesef. :/

      Yanıtla
      • 22 Eylül 2020 tarihinde, saat 15:19
        Permalink

        Hakikaten üzücü. Zira Unstoppable Power müthiş umut verici bir albümdü. Yazık olmuş.

        Yanıtla

Bir Yorum Bırakın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.