Selbst – Relatos De Angustia

Merhaba.

Bazen sıradan biri olmak bile hiç kolay değil. Sıradanlığı yaşayabilmek için bile belirli bir standart tesisi gerekli ve ne yazık ki yaşamı giderek daha da zor bir hale getiren bu dünya düzeni içerisinde o asgari standartlara ulaşmak bile bir iş. Eğer şanslı değilseniz ve dünyanın öncelikli zümresinin hiç umrunda olmayan veya daha da kötüsü yalnızca sömürmek için umrunda olan, ya da halkını umursamayan yöneticilerle dolu bir yerde doğduysanız, hiçbir şey kolay değil.

Yakın zamanda kurcaladığım ve bugün konuşacağımız albüm/proje özelinde önem arz ettiğini düşündüğüm kadarıyla markette tuvalet kağıdının 50-60.000 bolivar (para birimi) olduğu bir ülke Venezuela. Peki aylık ortalama maaş ne kadar biliyor musunuz? Yaklaşık 40.000 bolivar. Bir sosisli sandviç ise ortalama 9.000 bolivar. Yani bir ay boyunca çalışıp dört tane sosisli alabilirsiniz ama onları yedikten sonra bağırsaklarınız hareketlenirse size kötü bir haberim var…

Bu ekonomik çöküşün pek çok sebebi var tabii ve konumuz bu değil. Fakat multi-enstrümantalist müzisyen N., %82.000 enflasyon gibi aklın almayacağı bir ekonomik kriz altında her saniye daha da batan Venezeula’nın vatandaşı bir kimse. Tabii Venezuela’da barınamamış ve Şili’ye taşınmak durumunda kalmış. 2010 yılında hayata geçirdiği Selbst projesi ilk olgun meyvesini 2017’de, kendi adını taşıyan albümle verdiğinde yabancı yeraltı basınından epey övgü almış. Ben nasıl olduysa atlamışım o dönem bu projeyi ama hatırlayanlar olacaktır mutlaka. Aradan geçen üç yıldan sonra ise görüyoruz ki N. artık vokal görevini de üstlenmeye başlamış ve stüdyoda kendisine destek olan isimler dışında Selbst, tamamen tek kişinin vizyonuyla müzik üreten bir projeye dönüşmüş.

Relatos De Angustia, içinden bir şeyleri söküp atmak isteyen bir adamın eseri olduğunu her anından veriyor dinleyiciye. Ülkesinin geldiği son durum N.’in ateşini ne kadar besliyor bilemem ama Azap Öyküleri şeklinde çevirebileceğimiz bu albümdeki Selbst müziğinden yayılan saf acıyı, saf öfkeyi ve saf enerjiyi duyumsamamak imkansız gerçekten de. Teknik açıdan baktığımızda zaman zaman melodik, zaman zaman melankolik ve bazen de DEATHSPELL OMEGA vari kaotik uyumsuzluklar şölenleri tadındaki pasajlarla zengin, ancak modern black metal çerçevesinde şaşırtıcı olmayan bir müzik üretmesine karşın N.’in içindeki tutku, Relatos De Angustia‘yı senenin önemli black metal albümlerinden biri haline getiriyor.

Bu tutkunun böylesi gerçek, elle tutulur biçimde hissedilebilmesini sağlayan temel faktörler ise Selbst’in zaman zaman death metal çizgisine kayarak vitesi yükseltmesi ve çiğ, yırtıcı vokallerindeki samimiyet. Defeaning Wailing of the Desperate Ones veya The Depths of Selfishness gibi şarkılar basit bir black metal albümünden beklenmeyecek ritim değişimleri, görece teknik seviyesi yüksek blackened death metal vahşeti ve insanın içinde bir şeyler kıran muhteşem tremolo riflerle bezeli. N.’in BEHEMOTH – Nergal benzeri vokalleri ise müziğin arkasından inancı hissettirmek konusunda gerçekten çok ama çok başarılı. Zaten bu dikte eden, hatip tarzı vokal stilini her zaman çok sevmişimdir; N. de bazen sanki müziğin üzerine basıp yüksek bir yere çıkarak oradan böceklere sesleniyor. İzlanda black metalini sevenler için de özellikle son albümüyle aklımı başımdan alan Misþyrming ile benzerlikler yakalıyorum The Depths of Selfishness‘ta ki sormayın gitsin.

Bu defa uzatmayacağım çok. Geçişleri, atmosferi, melodileri, kaosu ve en önemlisi de ruhu çok kuvvetli bir albüm Relatos De Angustia. Bazı parçalarda N.’in alevinin parıltısı diğerlerine göre o kadar göz almıyor belki ve bu iniş çıkış nedeniyle bütünün ihtişamı biraz baltalanıyor. Ayrıca daha yıpratıcı, daha zorlayıcı şeyler dinlemek isteyenlerin kulaklarına yumuşak gelebilecek kadar melodik çoğunlukla. Gerçi o açığı da tiz gitarlarının tırmalayıcılığıyla kapatıyor… Türün takipçisi olanlar çoktan yalayıp yuttu zaten ama eminim atlayanlar veya umursamayanlar olmuştur diye şöyle kabaca bir üzerinden geçmek istedim; bu müziğe ilginiz varsa ıskalamamanızı öneririm.

89/100


Patronlarımıza sunduğumuz hoşluklardan faydalanmak için Patreon sayfamıza göz atabilir, Metalperver’e destek olmaya başlayabilirsiniz:

İsmail Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

One thought on “Selbst – Relatos De Angustia

  • 7 Eylül 2020 tarihinde, saat 11:25
    Permalink

    Yılın Black Metal albümü adayı benim için. Melankolik melodiler karanlık rifflerin iç içe olması dinamizm kazandırmış. Son olarak The Weight of Breathing çok terbiyesiz bir şarkı özellikle 3. Dakikadaki clean vokaller çok çok hoşuma gidiyor.

    Yanıtla

Bir Yorum Bırakın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.