Yerli Pazarı: Zifir – Demoniac Ethics

Merhaba.

Mümkün mertebe tüm gruplara belli bir mesafeden yaklaşmaya ve okuyucuya objektif bir bakışı yansıtmaya çalışsam da bazen bunun tam tersi davranıp kafa karıştırmak hoşuma gidiyor açıkçası. O yüzden bu yazıya da Protest Against Humanity albümüyle tanıştığım İzmirli Zifir’in büyük bir hayranı olduğumu söyleyerek başlamak istiyorum: Yakın zamana kadar Onur ve Nursuz ikilisinden oluşan Zifir, 2017’de yayımladığı Kingdom of Nothingness ile zaten hayranı olmayı epey kolaylaştırdı ama hali hazırda Türkiye’deki en rafine ve eklektik birkaç black metal teşkilinden biri olduğuna yürekten inandığım grubun attığı her adım, hiçbir sınırın onlar için bağlayıcı olmadığını apaçık gösteriyor.

24 Ocak 2020 itibariyle resmen yayımlanan Demoniac Ethics‘in açılışını yapan Sûr, önünüzdeki kırk dakikanın ne kadar huzursuz, ne kadar diken üstünde geçeceğinin sinyallerini vermekle kalmıyor, aynı zamanda grubun atmosfer kurma konusundaki maharetini de çok iyi yansıtıyor. Bir tek buradan albüme geçişte, Chants for Execution‘a bağlanmada anlık bir kopukluk yaşanıyor bence… Gerçi albümle ilgili zaten başka bir eleştirim olmayacak galiba, o da olurversin.

2018’de gruba katılan ve Poseidon’a, ona büyük güçler bahşeden mızrağını hediye eden Telchine demircisi gibi Zifir’in gücüne güç katan Ilgar’ın bas gitarı, Demoniac Ethics‘teki tek yenilik değil. Bugüne değin olmadığı kadar özgüvenli ve kararlı bir black metal duruyor karşınızda ve bestelerdeki doğal akış sizi yanıltmasın; alışılagelmişin dışına rahatça çıkıp kaosu benliğinin bir parçasıymış gibi gösterebiliyor Zifir.

Ürkütücü seslerden, ters-yüz edilmiş kayıtlardan (bolca var) ve dissonant anlayıştan fazlasıyla beslenseler de özgüvenli, ağırbaşlı halleri de birçok noktada kendini belli ediyor. Albümün en atmosferik parçası An Eerie Moment‘ın arkasından, kısa bir girizgah sonrası “We deny the existence and commandments of God!” diye haykırarak söze girdikleri Chaos Clouds, bu özgüveni görmeniz için işaret edebileceğim örneklerden yalnızca biri. Gökyüzü Karanlık da grubun düşüncelerini zahmetsizce, hatta basitçe ama aynı zamanda ne kadar da zarif aktarabildiğini görmek için çok iyi bir örnek. Üstelik Demoniac Ethics‘in tek silahı bunlar değil.

Bir diğer silah ise şüphesiz Onur’un vokali… Cephanesini iyice zenginleştiren Onur her albümde daha da etkileyici bir performans sergiliyor ve albümün başındaki Chants for Execution ve arkasındaki Still Reigning‘den belli zaten albümün lokomotifi olacağı. Sık sık başvurulan koro bölümler ile geleneksel black metal hatipliği seviyesindeki, ağırbaşlı ama paramparça vokaller arasında çok iyi bir denge tutturmuşlar. Müziğin tamamı bir ses duvarı şeklinde bastırılıp aynı seviyede tutulmuş ama Onur’un vokali bir tık daha önde ve bu tip kayıtları çok seven biri olmamın dışında, albümü sürükleyici de kılmış bu tercih. Bu arada tamamen benimle alakalı da olabilir ama Onur’un black metal vokalleri ara sıra bana (mesela Still Reigning‘in sonlarında) Trondr Nefas‘ı anımsatıyor ki kendi açımdan bundan daha fazla övemem sanırım, haha.

Müzik büyük oranda orta tempoda ve bu tercihi vokal performansıyla birleştirince ayinsel, ağırbaşlı bir albüm çıkmış ortaya. Fakat dengesini kaybedip tamamen atmosfere, ayine de kaptırmıyor kendini. Spirit of Goats veya Ephemeral Idols ile Zifir’in köklerinin uzandığı coğrafyayı ziyaret edip bu patlayıcı şarkılarla çıldırmak da mümkün fazlasıyla. Hoşuma giden bir diğer şey de hiçbir şarkının albümün doğal akışını bozmaması. Bir hesap, bir kaygı göremiyorsunuz parçalarda ve sıralamada. Fazlasıyla samimi bir iş ve bunu da hissettiriyor.

Kısacası hem duruşuyla hem de müziğiyle black metalin yeraltı saflarında Zifir’in önemli bir rütbe edinmesinde rol oynayacağına eminim Demoniac Ethics‘in. Grubun şimdiye kadar yaptığı en olgun, en görkemli abüm ve standartları rahatlıkla yakalamış olmaları, dinlerken aklıma amatör/tutkulu isimlerden ziyade bayağı büyük grupları getirip onlarla kıyaslamaya itiyor olmaları müthiş. Gideyim de bir ceket giyip önünü ilkleyeyim… Tebrikler Zifir!

88/100

P.S.: Türkiye’de yaşıyoruz; bu tip şeyleri ve genel olarak metali siz, biz desteklemezsek hiç kimse desteklemez, desteklemeyecek. Sadece söylemek istedim. 🙂

BANDCAMP


Metalperver’de olan bitenden memnunsanız aşağıdaki düğmeye tıklayıp Patreon sayfamıza bir göz atın.

İsmail Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

Yerli Pazarı: Zifir – Demoniac Ethics” için 2 yorum

  • 2 Şubat 2020 tarihinde, saat 13:53
    Permalink

    Harika, bas gitarın etkin kullanımı bana özellikle Furia’nın Martwa Polska Jesien albümünü anımsattı. Bu tarz bir atmosferde melodilerin ve disonansın arasından zaman zaman yükselen bas gitar partisyonları gerçekten çok sağlam bir temel atıyor parçalara. Sanırım en beğendiğim nokta prodüksiyon ve atmosfer arasındaki uyum oldu. Bütün enstrümanların arkada oluşu böylesine kaotik bir atmosferde belli başlı nüansların işitilebilmesi için kritik bir önem taşıyor. Kingdom of Nothingness’ı dinlerken bunun eksikliğini hissetmiştim açıkçası. Chant for Execution’ın son kısımlarında arkaplanda duyduğumuz harika disonant gitarlar kaybolmamış prodüksiyonda, bunun da yanında çok ‘crystal clear’ olmadan kaotik ve karanlık atmosfer de korunmuş. İşte buna şapka çıkartırım. Tebrikler Zifir, gerçekten harika albüm.

    Nefas benzerliği var gerçekten bu arada, okuduktan sonra şöyle bir dikkatle dinledim de kafamda çok net oluştu valla.

    Yanıtla
  • Geri bildirim: Yerli Pazarı: EXNUN – Decomposition of an Infant Soul – Metalperver

Bir Yorum Bırakın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.