Vukari – Aevum

Merhaba.

Metalperver’in PATREON‘daki yılmaz savunucularından Özden’in keşfedip önerdiği Vukari, 2013 yılında Chicago’da, ilk olarak Vucari ismiyle kurulmuş bir atmosferik black metal grubu ve ben şu an Cem Yılmaz – Yahşi Batı üzerinden kötü kötü YAKARİ şakaları yapmamak için kendimi biraz zor tutuyorum…

Hala okumaya devam ediyorsanız Aevum, dört kişilik topluluğun 3. stüdyo albümü ve ortalama yedi dakika süreye sahip sekiz şarkıdan oluşuyor. O kadar çekip sündürmemişler ama geniş, ferah bir albüm var karşımızda. Grubun önceki iki albümünden yalnızca 2016 çıkışlı, ikinci Divination‘a şöyle bir baktım ve şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki Aevum ile bir, birkaç basamak yukarı çıkmışlar.

11:11 süresiyle epik bir kapanış gerçekleştiren Vacating Existence (The Final Departure)‘ın sonuna gelene kadar post-rock, atmosferik black metal, post-black metal gibi türleri, WOLVES IN THE THRONE ROOM‘dan ALCEST‘e uzanan bir ölçekteki modern grupları akıllara getiren, süper hızlı sayılmasa da yüksek tempolu bir black metal ile akıcı bir dinleti sunuyor Aevum. Konuya buralardan girmek istedim, çünkü şarkı süresi artık bu tip black metalde direkt olarak ne ile karşılaşacağınızı gösteriyor bence ve altı-yedi dakika seviyesinde kaldığında atmosfer-agresiflik dengesinin doğru bir noktada olacağı kesin gibi bir şey; Aevum da insanı yanıltmıyor.

Abrasive Hallucinations (Reality Hemorrhaging) açılışı, grubun black metal yönünü öne çıkaran, doğru bir tercih. Girmesi iki dakikayı bulsa da bir açıldı mı da durmak bilmiyor. Yakınlarda incelediğim ABIGAIL WILLIAMS‘a canlıda destek atan davulcu DeStefano’nun gümbür gümbür davulları üzerinde yumuşak, basit bir melodi ve mikste iyice geri plana çekilip müziğin aralarına, çatlaklarına süzülmüş bir vokal ile iyi bir açılış yapıyor albüm. Onun arkasından gelen Agnosia ise hem Alman post-black metal gruplarını hatırlatan bol altolu davulları, hem aklıma kazınan zarif melodileri hem de albümün en dinamik şarkılarından biri olması nedeniyle favorilerimden biri. Disparity (The Great Works) ise açık ara en sevdiğim şarkı. Kararlılıkla ilerleyen davulun önderliğinde ağır bir atmosfer ve yıkıcı melodiler ile nefes aldırmıyor Disparity. Bu aralar favori ufalanıp dağılma şarkılarımdan kendisi.

Bu arada albümün yıldızı bas-davul ikilisi gerçekten. Her ne kadar blast-beat dünyasından çok uzaklaşmasa da Aevum‘a nefes aldırıyor DeStefano ve bas da onunla beraber müthiş derinlik katıyor albüme. Vokallerin çok geride olması ve fazlasıyla tek boyutlu kalması ise en büyük handikap. Ben bir süre sonra tamamen duymazdan gelmeye başlayıp zihnimde kendi vokallerimi ekler oldum ve eminim birçoğunuz için de benzer şeyler olacak. Ayrıca birbirine benzer motiflerle, aynı yerlerde gezen melodilerle sıkça karşılaşacağınız bir albüm Aevum ve devamlı yeni bir şey duymak isteyenler için albümün ömrünü azaltabilecek bir detay olabilir.

Özetle Aevum iyi bir black metal albümü ve daha önemlisi Vukari’nin bundan daha iyisini yapabileceğini de hissettiren bir iş aynı zamanda. İki yönde de aşırıya kaçmadan atmosferini ve öfkesini yansıtabiliyor. Kimileri için direkt çöpe atılma sebebi olduğuna emin olduğum şekilde duygusallığını antipatik yerlere çekmiyor ve en önemlisi black metal özünü de kaybetmiyor hiçbir zaman… Sizi bilmem ama bir sonraki Vukari albümünü çok daha heyecanla bekleyeceğime eminim kısacası.

80/100

İsmail Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

Vukari – Aevum” için 2 yorum

  • 28 Ocak 2020 tarihinde, saat 22:55
    Permalink

    Bu albümle tanışmama sebep olduğunuz için teşekkür etmek istiyorum.

    Yanıtla

Bir Yorum Bırakın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.