Wormwitch – Heaven That Dwells Within

Merhaba.

Kanadalı Wormwitch, 2015’te kurulmuş ve bugün tartışacağımız yeni albümü öncesinde bir tane albüme sahip, taze sayılabilecek bir grup ve ben de kendilerini Heaven That Dwells Within ile keşfettim. İsim-kapak albüm ismi kombinasyonundan TRIBULATION havasında bir şeyler geleceği hissine kapılmıştım ve ilk şarkı Disciple of the Serpent Star‘ın sonuna geldiğimde doğru bir okuma yapmış olmanın gururuyla küçük mutluluklar yaşadım. Teşekkürler Wormwitch, bugün de senin sayende tutunduk hayata.

Aslında Tribulation üzerinden kolayca özetlenebilecek bir müziği var Wormwitch’in ama grubun müziği bu kadarla sınırlı değil elbette. Black metal ile rock müzik arasında bir noktada duruyorlar ve tıpkı Tribulation müziğindeki gibi ürpertici, sonunda canavarların kazandığı çarpık bir masal dinletisi havasını rahatça geçirebilmişler albüm boyunca. Tribulation’ın gölgesinden ise yüksek tempo, bariz bir şekilde melodik black metale kayılan şarkılar ve zaman zaman bana WATAIN‘i çağrıştıran basit, akılda kalıcı ritim gitarlar ile sıyrılıyorlar. Kısacası temelinde fazlasıyla benzeşse de Tribulation’dan daha etli butlu ve daha coşkulu bir müzik sunuyor Wormwitch.

Bu etli butlu olma halini ilk olarak Two Wolves şarkısında görebilirsiniz. Önden iki şarkıyla ortamı ısıtıp sonrasında DISSECTION ekolünden melodik black metal ile, arkasına çiftkrosoğlu davulları da alarak saldırıyor Wormwitch. Özellikle son bölümlerindeki orta tempo kısımda iyice artık Jon Nödtveidt’a selam duruyorlar zaten. Hemen sonrasındaki Spirit Braid (solo gitarı ne güzel değil mi?) ve albümün devamında da yine salt melodik black metal çizgisinde ilerleyen enfes işler mevcut. Bu açıdan değerlendirince eminim Tribulation’ı biraz gevşek veya yeterince metal bulmayanlar için iyi bir alternatif olacak Wormwitch.

Heaven That Dwells Within akıcı bir albüm olsa da ilk dinlemeden çarpacak, daha bir heves ve özenle yeniden albümü dinlettirecek hit şarkı eksikliğini hissettiriyor biraz. Daha doğrusu melodik black metal olan bölümler o kadar güçlü ki orta tempoda seyreden, bahsettiğim Tribulation etkisindeki bestelerde bir güç kaybı yaşıyor grup. Önceden yayımlanan ilk şarkı haricinde Vernal Womb büyük bir hit olabilecek, atıyorum iyi bir kliple bir Nightbound olabilecek gibi duruyor mesela ama sonra daha karambol bir yerlere giderek bu anlamdaki etkisini -yoksa hala çok iyi şarkı- yitiriyor. Özellikle belli belirsiz, zayıf nakaratlar nedeniyle kayboluyor bu tür besteler ve Tribulation’ın bu konuda ne kadar başarılı olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor aynı zamanda. Midnight Sun da bir başka örnek bu konuda.

Wormwitch kendi formülünü bulmaya yakın bir isim ve Heaven That Dwells Within eksiklerine, üzerine tam oturmayan kimi denemelerine rağmen gayet iyi bir albüm. Hatta yukarıda büyük harflerle yazılı üç gruptan en az ikisini çok seviyorsanız Heaven That Dwells Within 2019’un en iyi işlerinden biri bile olabilir gönlünüzde. Ben ise üç gruba da bayılmama rağmen ben biraz daha temkinli yaklaşıp bir sonraki Wormwitch albümünü bekleyeceğim. Umarım bu albümdeki neredeyse hissini aşabilecekleri bir kimyayla favori gruplarımdan birine dönüşürler. Yoksa iyi fakat günün sonunda başarısız olmuş bir deneme olarak anılmaktan kurtulabileceklerini, haklarında konuşulurken sürekli başka gruplardan bahsedilmesi sorununu aşabileceklerini sanmıyorum.

79/100

İsmail Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.