Yerli Pazarı: Burial Invocation – Abiogenesis

Merhaba.

Daha önce Molested Divinity yazısında da bahsettiğim cengaver Ankara piyasasının artık kaşarlanmış sayılabilecek Raven Woods gibi, Decimation gibi, Cenotaph gibi gruplarında yer almış elemanlarla Kadıköy sahnesinin sunduğu en dayakçı ekiplerden Engulfed ve Diabolizer gibi gruplarda yer alan elemanları bir araya getiren Burial Invocation, nadiren taze bir fikrin ortaya atıldığı death metal alanında 2018’in en kıymetli, en dikkat çekici ve en güçlü albümlerinden biriyle, Abiogenesis ile karşımızda.

Morbid Angel’dan Pestilence’a, Entombed’dan Gorguts’a kadar pek çok dev ismin albüm kapaklarını tasarlayan Dan Seagrave’in imzasını taşıyan harika kapağı ile Abiogenesis, daha ilk andan insanı cezbediyor. Seagrave muhteşem bir sanatçı ve yine klasını konuşturmuş doğrusu. Son zamanlarda bunu sık sık dile getiriyorum ama yerel gruplarımızın global düşünmeye başlaması ve Avrupa pazarını düşünerek adım atabilmeyi başarmaları gerçekten enfes bir gelişme. Burial Invocation da uzun süredir ortada olmasına rağmen ilk albümünü çok geç çıkarabilen isimlerden birisi ama Abiogenesis, her noktasında bu gecikmeyi telafi edebilecek kadar güçlü olduğunu gösteriyor.

Beş parça ile kırk dakikayı aşan Burial Invocation, uzun death metal besteleri içerisinde aynı anda hem yenilikçi hem de eski ekol takipçisi bir iş ortaya koymuş. Alabildiğine tavizsiz ve brutal bir anlayışı derin ve karanlık bir atmosfere yedirerek daha kolay tüketilebilir bir hale getirmişler bence ve böylece dengeli, yormayan bir albüm çıkmış ortaya. Elbette kaos, dizonans, çapraşık niyetler kendini sıkça belli ediyor ve nihayetinde on kaplan gücünde death metalden söz ediyoruz, o nedenle yoruculuk hakkındaki söylediklerimi tür içinde değerlendirmeniz yararınıza olacaktır. Palm-mute şov Abiogenesis ya da bence albümün en iyisi Visions of the Hereafter‘ı dinleyip sonra bana sövmeyin.

Death metalin doğru duyulması için olmazsa olmaz olan, insanın kulaklarında gümbürdeyen pes, boğuk ve soğuk bir gitar tonu tercih etmiş Cihan Akgün ve bu tercih, derinlerden duyulan vokal ile birlikte besteleri daha da karanlık bir hale getirmiş. Bu arada albümde vokalleri Subjugation’dan Mustafa’nın yapmış, ancak an itibariyle vokalde de Cihan yer alıyor.

Başından sonuna soğuk, karanlık ve kaotik bir albüm Abiogenesis. Kapanışı yapan Tenebrous Horizons ile enfes bir Gorguts selamı çakmayı da ihmal etmemişler. Ara sıra Chuck Schuldiner‘e tebessüm ettirecek gitarları, zaman zaman doom metalin engellenemez yıkımını solutan havası, kendi adıma çok olması gerektiği gibi bulduğum prodüksiyonu ve olumlu anlamda tat kaçıran sözleriyle Abiogenesis bence yılın en iyi death metal albümlerinden biri olmaya aday. Eğer bu tür bir yıkım size iyi geliyorsa mutlaka ama mutlaka bir göz atın ve Burial Invocation’a destek olmayı da ihmal etmeyin.

85/100

BANDCAMP

İsmail Korhan Tok

Üniversiteden sonra metali bırakmadım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.